12 juni 2016, feestelijke aankomst in Anjum.


Vandaag is het een heel bijzondere dag voor ons, de dag van aankomst in Anjum

na een wereldomzeiling van 6,5 jaar, 42799 nautische mijl op het log, dit is maar

liefst 79.264 kilometer, negenenzeventigduizendtweehonderdvierenzestig

kilometer dus. Dat ziet er een stuk indrukwekkender uit. Tijdens onze reis hebben

we 84 landen en eilanden bezocht. Zoveel indrukken, zoveel beleefd, zoveel geleerd.

Het was in een woord FANTASTISCH! Een droom die waar gemaakt is.

We zijn blij, trots en verschrikkelijk moe.



Maar nu eerst nog de laatste uurtjes voor aankomst.

De wekker loopt vroeg af, we moeten het schip nog pavoiseren met alle vlaggen

van de landen die we bezocht hebben. Aan de slag dus. We hadden hier in

jachthaven Lunegat al veel bekijks vanwege de grootte van de Happy Bird, maar

nu we met de vlaggen bezig zijn, komt iedereen een praatje maken.


 


Zo, dat ziet er goed uit. We kunnen op weg.



Onderweg worden we door de langsvarende boten gefeliciteerd, dat is leuk.

Nu beginnen we knap zenuwachtig te worden, nog 6 Nm te gaan, als we nu maar

niet vast komen te zitten. Wie zouden er op ons staan te wachten? Als het nu

maar niet net begint te hozen, de lucht trekt steeds verder dicht.



Intussen zitten ze bij de haven ook al te wachten, dit zijn de foto's van Netty.



Als wij onderweg zijn, verzamelen zij zich op de havendam.


 


Yes daar komen ze!


 


En dit is dus wat wij te zien krijgen. Kijk ze staan met spandoeken! Yeah!!!



 


Nou daar zijn we dan, toch weer even in de regen, maar dat mag zeker de pret

niet drukken.



We maken even een ererondje voor de haven, een schip dat we onderweg

gesproken hebben, ligt voor de haveningang en heet ons luid toeterend welkom

tezamen met de toeters van familie en vrienden. He, heerlijk!

Daarna maken we nog een rondje in de haven, waar moeten we nu precies zijn?


 

 

 


Aanleggen maar. Hee daar staan Louis en is dat Luc? En wie is dat? En daar?

Oh wat leuk allemaal. Geweldig.


 


Het grote zoenen kan beginnen!



Kijk nou, Erik Tiesenga met vriend Wimi uit Thailand en hier twee stoere

jongens, Bart en Robin.


 



En daar nog veel meer. Wauw. Eerst nog even foto's maken van de mooie

spandoeken. Mirel heeft er weer een kunstwerk van gemaakt.


 

Netty en Cor ook hartstikke bedankt.



Nu gauw naar het restaurant, eerst wat drinken.

Trouwens even een weetje: Roderick draagt het presidentiele Nelson

Mandela hemd, gekocht op Robbeneiland. Nelson Mandela had een

aantal designs goedgekeurd, die hij altijd droeg. Roderick draagt het

als eerbetoon aan hem.



Lieve allemaal, wat heerlijk dat jullie er zijn voor ons. Dank jullie wel!

Roderick is helemaal ontroerd en schiet vol.



Mona en Mirel                        Sinje en Dennis          Hr en Mevr Tiesenga

  


Rene Robert en Miriam                        Louis Luc Bart

 


Peter en Netty                                        Cor, Erik en Wimi

 


Mona Mirella Robin en Jan                Eelkje, Yvonne, Jan, Peter, Andre

 


Het was hartstikke gezellig.


 


 


Tot besluit nog heerlijk gegeten met z'n allen. Hier nog op de foto

Rina de Vries en op de achtergrond naast Bart die slanke hunk Pascal.



 


Lieve mensen het was fantastisch, dank jullie wel allemaal.

Dan naar huis, Mirella en Pascal zijn speciaal met twee auto's gekomen

zodat wij Mirella's auto kunnen gebruiken voor de eerste dagen.

Hartstikke fijn. Moe en voldaan met onze buit naar naar huis. Het

resultaat een tafel vol kadootjes en bloemen. Feestelijk.

Hiermee is eigenlijk ons avontuur afgelopen, iedereen stopt hier met

zijn website, maar ik ben zelf altijd zo nieuwsgierig hoe het dan verder

gaat. Wat moet er nu allemaal gebeuren, nu we een nieuwe levensfase

in gaan.


We plakken er nog een hoofdstuk tegen aan:

Ons leven in Nederland.


Maandag, 13 juni 2016, Anjum


We starten maar direct, het schip moet leeggehaald, we hebben

bereslecht weer gehad de laatste weken, alles is doordrongen met

vochtige zoute lucht, dus letterlijk alles moet gewassen worden.

Dit is de eerste lading hierna volgen er nog zes zulke ladingen.


 


's Middags krijgen we weer leuk bezoek, zoon Ivar.




Dinsdag, 14 juni 2016, Anjum en Leeuwarden.


We hebben een gezellige avond gehad, Ivar is blijven slapen, die brengen we

straks weer naar het station. Omrop Fryslan belt voor een interview, aan het eind

volgt de vraag of we vanmiddag in een live TV uitzending van Bynt aan tafel willen

aanschuiven om wat te vertellen. Daarvoor moeten we wel naar Leeuwarden.

Okay, doen we. Alles gaat in het Fries, dus we moeten ons goed concentreren,

uiteraard antwoorden wij zelf in het Hollands. Het is leuk geworden.

We zijn direct ook naar de Mediamarkt gegaan, we willen graag een grotere TV,

we moeten een Internet aansluiting, een TV abonnement, een nieuwe Smartphone.

Dus even orienteren kan zeker geen kwaad.


Woensdag, 15 juni 2016, Anjum.


Weer een boot leeghaaldag en aansluitend wassen, wassen, wassen. En het blijft

maar regenen. Jakkes.


Donderdag, 16 juni 2016, Anjum, Ermelo, Aalsmeer, Anjum


We gaan vandaag achter een auto aan. Bij onze vroegere dealer hebben ze  een

leuke auto voor ons staan. Een Opel Meriva, MPV, die lijkt ons wel,



Yes verkocht, aan ons dus!



dus een paar uur later rijden wij nu met 2 auto's naar Aalsmeer om Mirella's auto

terug te brengen. Weer een klus geklaard.

Dus iedereen die denkt dat wij lui op onze bank hangen, die heeft het goed mis.

Je moet dit zien als een grote verhuizing. Er moet eerst nog flink aangepakt worden.

Afspraken bevolkingsonderzoek, verzekeringen moeten veranderd worden van

werelddekking naar Nederland, dat scheelt flink wat geld, dus meteen doen allemaal.


Vrijdag, 17 juni 2016, Anjum, Leeuwarden.


Roderick bedenkt ineens dat we beter de TV uit de aanbieding direct kunnen halen,

Zondag is het Vaderdag en straks zitten we er naast. Dus daar gaat hij weer.

Uren later komt hij pas terug, voordat alle abonnementen etc doorgesproken zijn.


Zaterdag, 18 juni 2016, Anjum.


Nou daar hangt hij dan, kamerbreed TV met extra geluid. Eerlijk is eerlijk, het is

hartstikke mooi. Boven in de slaapkamer hangt nu de kleinere TV. Wat een luxe.

Jaren vrijwel geen TV of films gekeken, met ons bioscoopverleden vonden we het

toch niks om op een klein computerschermpje te kijken.



Zondag, 19 juni 2016, Anjum


Het achterlijk van ons grootzeil was in het midden losgescheurd in de laatste week.

Het zeil moet dus naar een zeilmaker. Alleen het nu uit de mast zien te krijgen. Bij

het oprollen is het dubbel gegaan, doordat het achterstuk loshing, we zijn uren bezig

geweest om het zeil uit de mast te krijgen. Stuk uitdraaien, stukje terug, overnieuw

enz. Wat een klus. Het zeil moet eerst helemaal uitgedraaid zijn, voordat we het van

boven naar beneden uit de mast kunnen trekken. De bevestigingen zitten ook nog

eens muurvast. Bekaf zijn we.


Maandag, 20 juni 2016, Anjum, Dokkum, Harlingen.


Eerst naar het bevolkingsonderzoek in Dokkum dan meteen door naar de zeilmaker

in Harlingen. We hebben intussen alweer een flink stuk Friesland doorgecrossed de

laatste dagen.


Dinsdag, 21 juni 2016, Anjum, Harlingen


De zeilmaakster (Sonja Wehner) heeft ons verwend, het zeil is al gerepareerd, dus

weer naar Harlingen.

Al avonden bezig met onze papieren te ordenen en de website netjes af te maken.

Nu de hele dag daarmee doorgegaan, anders komt het nooit klaar. Meneer belasting

had ook nog wat problemen. Meteen maar afwerken allemaal.


Woensdag, 22 juni 2016, Anjum


Om 06.00 uur weer begonnen met de foto's voor de website. 16.00 uur, hehe,

de website is weer bij. Phoe.

Net bericht gekregen van de bootverzekering, we krijgen nu 800 euro terug. Kassa!

En dan de rest van de maand juni, het blijft zulk pokkenweer, regen en wind, wind en

regen. We blijven maar spullen uit de Happy Bird naar ons hol slepen, er komt geen

einde aan. Wat een hoeveelheid is er in de vakken onder het bed gestouwd. Iedere

dag gaan we naar het schip, graven daar de spullen uit, maken de vakken schoon,

dan brengen we het tussen de hoosbuien door naar de auto, thuisgekomen laden we

de auto tussen de hoosbuien door weer uit, slepen alles naar de bovenverdieping,

vallen dan doodmoe neer, boterhammetje eten, even een uurtje pauzen. Dan gaan

we aan de grote sorteer en schoonmaaktruc. Alle fleecejassen, handschoenen, wollen

mutsen, kleding, beddengoed etc moet gewassen, niets kan naar buiten, het regent

voortdurend. Boven in het kamertje hangt alles op rekken te drogen, zodra er weer

een rek wasgoed droog is, gaat de volgende lading in de machine, intussen is Roderick

bezig zijn gereedschap te ordenen en schoon te poetsen. De eerste lading hebben we

al naar de kringloopwinkel in Dokkum gebracht. Zo blijven we lekker bezig. Nog even

volhouden, met dit vochtige weer komt er in no time schimmel overal in en dat zou

zonde zijn. Gewoon even doorploeteren, blehhhh! 's Avonds hangen we lekker voor

onze grote TV, dat is voor ons echt nog luxe, het is nog steeds erg koud, we hebben

zelfs de kachel aangehad, het was binnenshuis 16 graden.


Zondag, 03 juli 2016, Delfsail in Delfzijl.


Op TV noord zagen we de beelden van Delfsail, het Tall ships evenenment wat

gehouden wordt in Delfzijl. De toeschouwers lopen te baggeren in de regen.

Zondag wordt er wat beter weer verwacht, we zijn net weer terug van een lading

ophalen uit ons schip, we zijn er wel zat van. Weet je wat, we gaan lekker naar Delfsail

morgen. Het is maar 63 km van ons vandaan, een leuke rit door het Groningse land.

Aanvankelijk lopen ook wij door de modder te baggeren op de grote parkeerplaats

ver buiten de stad, maar er is een prima pendeldienst naar het haventerrein, ook

daar lopen we in de regen.



Het is echt groots opgezet en goed georganiseerd, de weg door de stad is vol

kraampjes, veel muziekpodia, steltlopers, zangers, erg leuk. En de echt grote

zeilschepen liggen er, waaronder de viermastbark de Kruzenstern, de Mir, de

Alexander Radich en nog vele andere, verder is er een groot gedeelte van de

Nederlandse bruine vloot present. We zijn tamelijk vroeg en vanwege de regen is

het nog niet zo druk, dus we kunnen lekker rondkijken.


 


 


Het evenement wordt gehouden in de grote Eemshaven, als je tussen de loodsen

doorloopt naar de andere kant zie je de Eemsmonding met aan de ene kant

Nederland en de andere kant Duitsland.


 


We blijven de hele dag, gelukkig laat zelf het zonnetje zich later zien, wat een luxe.

Alleen liet Roderick bij het maken van een foto even zijn paraplu onbeheerd aan het

hek hangen en die is meteen door iemand weggenomen, dat is balen, het was een

hele mooie, we hebben nog lopen speuren maar tevergeefs. In Thailand hebben we

(ik dus) laatst een tas met onze papieren op straat laten staan en na een uur stond

die nog netjes op ons te wachten, nu in Nederland is ons eigendom in twee minuten

verdwenen. Gelukkig hebben we hem naderhand niet meer nodig gehad.

Om 13.30 uur startte het Admiraalszeilen van het Nederlands Erfgoed. We stonden

vlak bij het Admiraalsschip, dus eerste rang, daar brengen de schepen bij het

langsvaren de groet, door de fok te laten zakken en opnieuw te hijsen. Leuk die

verscheidenheid van allerhande platbodems.



We zijn gebleven tot het vertrek van de Tall Ships om 15.00 uur.




We hebben intussen geen voeten meer over, we hebben nog geen minuut gezeten,

maar wat een imposant gezicht.



We strompelen terug naar de stad en bij het Chinees restaurant daar gaan we

heerlijk binnen zitten, ahhh onze voetjes, we kiezen voor een lunch met een

verrukkelijke loempia, Babi Pangang en een Tjin Tao biertje erbij. Daarna wandelen

we door de stad, waar nog steeds van alles te doen is terug naar de opstapplaats

van de pendelbus. Er staat een joekel van een rij, maar er rijden flink veel bussen

en een half uur later lopen we op het parkeerterrein onze auto te zoeken. Wat zijn

er veel zilvergrijze auto's! Het was een superleuke dag, leek wel vakantie! Of is

dit nu het leven van een paar pensionado's? De tijd zal het leren.


We zijn inmiddels al een maand thuis en we zijn nog steeds druk met ruimen,

schoonmaken en organiseren. En niet te vergeten het regent nog steeds, niet te

geloven wat een pokkenweer. Intussen hebben we een TV verbinding, Internet, er

moest dringend een nieuwe computer komen en dat moet allemaal geinstalleerd en

overal moeten kabels naar toe worden getrokken, zeeen van tijd kost dit. Verder

blijven we bezig met het Happy Bird project. Het is voor ons een groot verhuis-

gebeuren. Gelukkig doen we af en toe ook nog wat leuks.

Zaterdag 09 juli 2016 is zo een dag. Mirella heeft als verrassing kaartjes gekocht

voor het 40 up festival in Amsterdam. Optredens en muziekvideos van bands die

iedereen boven de 40 zal herkennen. Er staat een grote festivaltent op het grasveld

tegenover de Arena, naast het Heineken Music gebouw.



Erom heen overal eettentjes, een enorme toileteenheid, bankjes, een ouderwetse

zweefmolen, veel ludieks en natuurlijk overal muziek. In het begin is het nog erg

rustig, de mensen die binnenkomen, verspreiden zich over het hele terrein.



Er is zowaar voor vandaag droog weer voorspeld, maar natuurlijk begint het

toch nog te regenen en in een klap is de grote tent mudvol. Wel heel gezellig, de

sfeer is heel relaxed. Een vriendin van Mirel, Jose, is ook mee, die past goed bij

het gezelschap, want we zijn allemaal al moe voordat we beginnen. We volgen

een prima strategie: bij de optredens swingen we mee en bij de discjockeys gaan

we lekker buiten liggen, want inderdaad, het zonnetje is terug.



Het was mijn eerste festival en zonder meer hartstikke leuk om mee te beleven.

Na het optreden van de Tramps, swingende oude knakkers, gaan we langzaam

aan afsluiten. We zijn bekaf, het gaat nog uren door, maar dat gaan we niet

redden. Jammer dan missen we Sisters Sledge.


  


Mirel en ik maken de laatste muntjes op in de zweefmolen en dat is een

reuze succes. We zitten er maar met 4 personen in en we dienen dus tegelijkertijd

als lokaas. De medewerkers grijpen ieder rondje ons bakje, geven ons een geweldige

zwieperd en dan stuiteren we weer door de lucht. Ze werken zich werkelijk in het

zweet, ze zijn helemaal rood aangelopen. Er komt geen einde aan. Gaaf!!!

Tijd om de bus naar Aalsmeer te nemen, we zijn afgeknoedeld, direct naar bed.


Zondag, 10 juli 2016, wereldreis over de weg van Aalsmeer naar Anjum.

's Ochtends wil ik eerst nog een bezoekje brengen aan Tante Cor, die is inmiddels

98 jaar en een van onze grootste volgers tijdens onze wereldreis. Zij woont in het

bejaardenhuis in Aalsmeer. Ze verwacht mij niet, dus ik moet even uitleggen wie ik ben

maar even later is ze het alweer kwijt. We babbelen wat over het verleden, want daar

weet ze nog alles van. Twee jaar geleden konden we nog met elkaar emailen, jammer

aan alles komt een end. Dan wil ik linea recta naar Anjum, vandaag is het onze

trouwdag en die willen we graag samen doorbrengen. Dat is makkelijker gezegd dan

gedaan. Eenmaal onderweg, krijg ik een mail van Mirella dat de A6 afgesloten is, vanwege een ongeluk en politieonderzoek. Nou dan ga ik via Noord Holland over de

Afsluitdijk. Als ik bijna bij de Coentunnel ben, komt er een verkeersbericht, dat deze afgesloten is vanwege een ongeval. Dat gaat lekker. Ik ga snel van de snelweg af, rijd een recreatiecentrum in om Roderick te bellen of hij nog een slimme route weet.

Ga over de A! en dan over Harderwijk, dat is wel weer ruim 60 km om. Okay, dan maak ik een stop bij Bioscoop Atlantic voor een kop koffie. Ik heb nog niet het stuur gedraaid of er volgt een nieuwsbericht, dat Harderwijk uren zonder water zit, er is iets mis met de waterleiding. Nou dat plan kan ik dan ook wel vergeten, ik ga over de ringweg om Amsterdam naar de A6 en zie dan wel wanneer ik door kan. De ringweg  is mudvol, met 10-15 km per uur rijden we 4 rijen dik in de brandende zon. Na twee uur ben ik bij de A6 aangekomen, die is inmiddels ook weer vrijgegeven. Bij Lelystad moet er net vandaag geasfalteerd worden, daar staat ook de hele handel stil, verder krijg ik iedere brug en omleiding, die maar kan. Vijf uur later kom ik thuis, bekaf!

Je moet er wat voor over hebben. s' Avonds gaan Roderick en ik lekker samen uit

eten bij Koto Radja in Dokkum, 10 minuten rijden van hier, tja, hier geen files.

Toch nog een feestelijk besluit.