Oceaanoversteek dag 11, zaterdag 01 januari 2011
Een stralend begin van het nieuwe jaar. Rustig windje, onrustige zee, waardoor
de zeilen staan te klapperen. Roderick gaat de spinnakerboom er in zetten,
altijd een rotklus. Nu dus ook, het wil niet goed lukken en tot overmaat van
ramp breekt de spie van de kop van de boom. Nou dan niet. We binden de
boom aan de zeerailing. en varen lekker door. Er schijnt een heerlijk zonnetje,
de oceaan is diepblauw, we varen een fijne koers. En die golven...nou ja.
Ik maak wat gefrituurde uiringen, die fantastisch gelukt zijn, we hebben nog
een restje Sangria, zo hadden we de oversteek dus gedacht. We zijn alleen op
zee. 1 schip is ons aan de horizon voorbij gevaren. De vliegende vissen vliegen
met wolken te gelijk op. Dat is zo'n mooi gezicht. Het is verbazend hoe ver ze
kunnen vliegen met hun vinnen, die ze als vleugels gebruiken. Ze schitteren in
de zon. Om het feest compleet te maken krijgen we ook nieuwjaarsbezoek van
een aantal dolfijnen. Kijk en dat maakt zo'n oversteek allemaal nou zo gaaf.
Afgelegd dit etmaal 130Nm, totaal 1037 Nm. Positie 16.45N x 028.57 W.
Oceaanoversteek dag 12, zondag 2 januari 2011.
Om 0.00 uur vannacht bereiken we de North Equatorial Current. Wauw, goed
gedaan jochie! Hier moeten we de stroom mee gaan krijgen en de Noord Oost
passaat oppikken. We hebben een supernacht. Helder, miljarden sterren,
constante wind, stroom mee, golven mee. Absoluut een geluksmoment. Bij het
aflossen van de wacht wil je eigenlijk niet naar binnen, zo mooi, zo bijzonder.
Maar ja over 3 uur moet je weer aan de bak, dus niet zoveel keus. De tweede
nachtwacht even heerlijk. Zo hadden we ons dit voorgesteld. De euforie duurt
niet zo lang, ik moet accuut heel nodig naar de wc, snel, tja dat is
gemakkelijker gezegd dan gedaan. Te laat, shit, shit, shit (letterlijk). Terwijl ik
me voorzichtig uit de kleren pel, gaat natuurlijk het stuuralarm af. Windshift,
alle zeilen klapperen. Roderick, wakker worden, kom even. Natuurlijk vindt hij
me zielig, maar hij wist nog niet wat hem boven het hoofd hing. Het is 5 uur 's
ochtends en als ik het toilet door wil spoelen, komt er allengs meer water bij,
maar er pompt niets af. Help, hele pot vol en de boot slingert van boord naar
boord. Moet je je voorstellen: Roderick op zijn hurken in het kleine hok voor de
toilet, de inhoud heftig heen en weer klotsend, met het risico dat de hele zooi
eroverheen slaat. Kortom de boel leeggeschept, de hele handel gedemonteerd,
slangen eraf, vastgekoekte derrie eruit zien te krijgen, weer monteren, alles
van onder tot boven schoonmaken. Hoe romantisch zo'n zeiltocht is!
De motor moet aan om energie te draaien. De accu's zijn vrijwel leeg, door het
continue gebruik van de toiletpomp. Daarna gaat hij douchen en nog een uurtje
slapen. Ik ga hem eens lekker verwennen en ga een brood bakken. Een Iers
sodabrood. Lijkt me niet zo moeilijk en toch lekker. Koken of bakken op een
stampend schip is een crime. Het rook lekker, was alleen niet helemaal gaar.
Het is natuurlijk wel een verschil of je vroeger met je electrische turbo
heteluchtoven met tig standen bakt, of met een oventje, dat hard kan of op
spaar. Volgens mij hebben ze ook onze gastank niet met propaan gevuld in
Lanzarote, het duurt veel langer voor alles kookt. We hebben het toch gegeten,
zoveel moeite, zoveel afwas. en de hele dag is de baking soda in ons lijf door
blijven gisten. Om 14.00 uur vallen we uitgeput op de kuipbank. Phoei wat zijn
we moe! Lekker wat in het zonnetje lezen en om de beurt wat slaap inhalen.
Het is bloedje heet. Zes uur 's avonds alles klaar maken voor de nacht. Koffie
in de thermosfles, koffie springt uit de beker over de grond. Ja, ja, die kennen
we al. Afgelegd wederom 130 Nm, dat schiet lekker op en het totaal op 1167
Nm. Onze positie om 12.00 UTC 15.24N x 030.23 W. De klok mag weer een
uur terug. Iedere 15 graden West geeft een tijdsverschil met Greenwich van 1
uur. Op de 0 meridiaan geldt de UTC standaard. Nederland is UTC +1 en wij
leven in UTC -2
Oceaanoversteek dag 13, maandag 03 januari 2011.
We zeilen lekker door de nacht. 's Middags zakt de barometer als een gek,
altijd schrikken. De wind zakt wat weg, de golven blijven. 's Ochtends wordt ik
gewekt met een heerlijk ontbijtje omelet. Stralende zon, dus insmeren van top
tot teen met anti zonnebrand 50. De golven zijn nog steeds 4 meter of hoger,
maar door de constante passaatwind komen ze meer uit 1 richting en
grotendeels worden we opgenomen, meegenomen en weer neergezet. In ons
nakie varen we door. Ik kan de hele dag wel slapen. Ineens zie ik een
vliegende vis voor het kajuitraam langs suizen.
Dit etmaal 110 Nm, totaal 1277 Nm. Positie 15.19N x 032.26W
Oceaanoversteek dag 14, dinsdag 04 januari 2011.
Vandaag zit de vaart er weer lekker in. Alleen die golven he, ze rijzen
metershoog achter het schip op en iedere golf kijk je hoe die zich ontwikkeld.
Zou hij gaan breken, neemt hij ons gewoon op, komt er geen een van opzij?
Plus dat het hele schip zo tekeergaat hierdoor. Erg vermoeiend.
Desondanks blijft het moreel hoog. We hebben het prima naar onze zin en we
gaan er gewoon van uit, dat het goed afloopt. Maar soms knijpen we hem wel.
Het gaat hier om ongekende afmetingen van tonnen water. En we zijn
natuurlijk maar een notedopje van 12 meter lang.
Vandaag 110 Nm afgelegd, totaal nu 1387 Nm. Positie 15.21 N x 034.17 W.
Oceaanoversteek dag 15, Woensdag 05 januari 2011.
In de nacht gaat het harder en harder waaien, het water wordt steeds wilder,
maar het gaat nog steeds goed. Krentenbollen trachten te bakken. Heb me suf
gekneed, ze roken wel zo verrukkelijk, helaas ook niet gaar te krijgen, toch
maar opgegeten. De hele dag geen honger meer gehad.
Vandaag 110 Nm afgelegd, totaal nu 1497 Nm. Positie 15.08 N x 036.21 W.
Oceaanoversteek dag 16, donderdag 06 januari 2011.
3x is scheepsrecht, ditmaal brood in de snelkookpan gebakken, wederom
mislukt. Ik geef het op. Doordat de zee continue hoge golven heeft, beweegt
het schip als een gek. Ga dan maar eens een brooddeegje in elkaar flansen. Ik
heb 1 schaaltje meel uit de brandblusser moeten krabben. Dan de hele zooi
nog afwassen. Kortom broodproject afgelast. Om 12.00 uur kan eindelijk de
gennaker weer eens gezet. De zee is wat tot bedaren gekomen. Even zwoegen
en dan staat ie er weer prachtig bij. Super zeildag. Helaas niet gevolgd door
een dito nacht. Ik ga vroeg in de avond al voorslapen. Om 20.00 uur word ik
zeeziek wakker. Zo'n ruwe zee. We worden door de brekers van links naar
rechts gezwiept en meegesleurd. 40 knopen wind! We zijn niet in paniek, maar
we hebben een heilig ontzag voor de krachten van de zee en dus wel bezorgd.
We krijgen weer met zulke krachten te maken. 1 fout kan fataal zijn. Het
dichtstbijzijnde land is op 4000m diepte, de bodem van de oceaan dus, het
overige land is allemaal op zo'n 2500 km afstand. We zijn echt alleen. In totaal
4 schepen gezien in al die dagen.
Afgelegd dit etmaal 120 Nm, totaal 1617 Nm. Positie 15.15N x 038.24W.
en zo schuin gaan we dus regelmatig.
Oceaanoversteek dag 17, vrijdag 07 januari 2011.
Nog steeds een wild geraas, alleen kun je het bij daglicht beter zien, maar of je
daar nu blij van wordt...tot aan de horizon onafzienbare rijen golven van 4,5 m
tot 7,5 meter. Er komt geen eind aan (voor ons ook niet, hoop ik). We hebben
al meer op de oceaan gevaren met hoge golven, maar nu hebben we al 15
dagen 5 meter hoge golven. We streven ernaar de trip vrijwel alleen op zeil te
maken, de motor gaat alleen aan voor wat extra energie in de accu's. Als we
de SSB zender gebruiken gaat er meteen 20/25 amperes doorheen. De
stuurautomaat staat de hele dag te zwoegen om de koers te corrigeren tegen
de golven en de koers te houden. Die lust ook wel wat amperetjes, verder nog
de koelkast. De rest staat allemaal uit. 1 x per uur starten we de plotter om in
ons logboek alle gegevens in te vullen. De hele dag blijft het onrustig.
Afgelegd 130 Nm, totaal 1827 Nm achter de rug. Positie 15.24N x 040.32 W.
Oceaanoversteek dag 18, zaterdag 08 januari 2011.
Ik zie tegen de nacht op. Meestal doet de wind er dan nog een schepje
bovenop. Maar verrassing! Rustige wacht, lekker naar de sterren kijken (Mona
je boekje wordt steeds gebruikt), beetje mijmeren, zeiltje stellen en dan de
aflossing. Om 8.00 uur hoor ik het geluid van een ontploffende autoband, het is
al heet, dus je schrikt toch. (BHV ers als je het geluid van een proefstoot met
de CO2 blusser 60 x versterkt hoort, weet je dat er een walvis naast je is op
10 meter afstand.) "Roderick wakker worden, WALVIS!!!!! Een bruin eiland
met een ventiel er in, zo breed als onze boot. Het voelt als een plaatje uit een
moppenboekje. Ik keek hem recht in zijn spuitgat. Helaas heeft Roderick hem
niet gezien. Later op gezocht in mijn mooie walvissenboek: een mannetjes
Potvis, zonder twijfel. Super gaaf! Roderick weer naar bed, een half uur later
kijk ik naar een rare vlek in het water vlak naast het schip. Direct tegen het
schip een walvis!!!! Maar hij komt dwarsscheeps op ons afzwemmen. "
Roderick WALVIS!!!!!, maar nu toch wel in paniek, gelukkig dook hij onder het
schip door. Wauw! Avontuur met een hoofdletter. Helaas geen foto's.
Overdag gaat het gewoon even hartstikke lekker.
's Avonds zit ik op wacht buiten in het donker, hoor ik een bonk van een
onbekend merk. Is er een vliegende vis in de kuip geland en die ligt nog te
spartelen. Heb hem gered en netjes teruggezet. Daarna wisselen Roderick en
ik weer van plaats. Ik in bed en hij buiten en 3 uur later mag ik weer voor de
volgende wacht. Nou dat werd er weer eentje. Het werd ruwer en ruiger, harde
windvlagen, gemene brekers, jakkes!. De golven komen huizenhoog achterop
en van opzij aan bakboord komen af en toe brekers. Als verrassing komt er
ook een breker van stuurboord, die neemt me goed te pakken. Een bak zout
water over me heen, het droop van mijn haren, over mijn bril tot in mijn
bilnaad. Drijfnat! Ik ben maar blijven zitten, Roderick sliep net lekker en de
nacht is niet koud. Allengs gaat het nog harder waaien, we spurten er vandoor.
Dat is aanvankelijk heel gaaf, maar alles heeft zijn grens. We vliegen door de
donkere nacht, golf op golf af, bang, ram tegen de zijkant. Ik reef alle zeilen,
dat helpt even, maar de wind loopt nu al op tot 36 en 40 knopen, 9 Beaufort.
Gierend, het schip is haast niet te houden. Roderick wakker worden, assistentie
nodig!
Afgelegd 130 Nm, totaal 1957 Nm. Positie 15.32N x 042.50W.
Oceaanoversteek dag 19, zondag 09 januari 2011.
Onderhand is het beginnen te stortregenen, gierende wind, brullende golven.
Het zout is wel direct uit mijn zeilbroek en fleecejack gespoeld. Wat ben ik nat!
Maar ook deze nacht is weer goed afgelopen. Roderick neemt de wacht over en
krijgt het ook nog flink voor zijn kiezen. Wat een nacht. 's Ochtends zijn we
geradbraakt en nog is de wind niet op. En de barometer? Die staat er stralend
bij, 1017 HectoPascal, je snapt er niets van. Om 10.00 uur is het ergste leed
geleden, de zon komt door, de golven nemen weer wat af, zo'n 3 tot 4 meter,
daar kunnen we wel mee leven. Heerlijk in een hemdje buiten, om de beurt
duiken we nog even in het vooronder.
Het is te begrijpen, dat we niet veel extra's ondernemen. De puinhopen van de
nacht opruimen, alles met zoetwater spoelen en drogen. Daarna in de kuip
diezelfde rotgolven bewonderen en bestuderen. En wat zie ik daar in een hoog
opkrullende golf? De zon schijnt er door heen, zijn dat dolfijnen? Nee groter,
Grienden misschien? Roderick, kom gauw....Achter ons sleeplog aan zwemmen
een stuk of 6 grote vissen op een rij, springen uit de golf te voorschijn en
daarna komt de volgende lichting. Continue keren ze naar onze sleepgenerator
terug. Wauw, dat is tof! Ik heb er een filmpje van gemaakt, dat probeer ik nog
wel eens op de site te zetten. Af en toe het beeld stilgezet, dat ziet er
helemaal niet uit als een Griend, boek er weer bij: Het zijn Black Killer Wales!
Prettig dat ik dat niet meteen doorhad, nu heb ik zo onbezorgd zitten genieten,
niet dat ze ons nu direct zouden aanvallen of zo, maar toch... En juist die
afwisseling van gebeurtenissen maakt het reizen op deze manier zo bijzonder.
Tot nu toe gaat het eigenlijk fantastisch, natuurlijk mag het 's nachts wat
minder, maar we klagen niet, anders hadden we beter naar Bergen op Zoom
kunnen gaan met de trein of zo. We voelen ons prima, zijn bijzonder
goedgehumeurd en genieten. Kortom Happy!
Afgelegd 140 Nm, totaal nu 2097 Nm. Positie 14.31 N x 044.50 W.
Oceaanoversteek dag 20, maandag 10 januari 2011.
De nacht ging eigenlijk wel lekker, dat is een meevaller, maar de zee lijkt maar
niet tot bedaren te komen. Doodvermoeiend en heel intensief varen. Duinen
van water, maar niet vlak en glooiend maar steil, onregelmatig en met
brekende golven. Een beetje kalm zeetje zou ons nu ook wel lijken. Overdag
tanken we steeds een beetje bij. Extra slapen, wat lezen, door de heftige
bewegingen komen we slecht aan onze rust toe en ook kom je niet aan andere
dingen toe, dat is jammer, we hadden zoveel plannen voor onderweg. Maar
zelfs als je ligt te slapen, schieten je ingewanden van links naar rechts in je
buik. Ik heb met verbazing naar een slapende Roderick staan kijken. Geen
wonder dat we moe zijn. Het was druk vandaag op het water, er kruiste een
andere zeilboot, de Avalon, ook met een husband-wife crew en 's nachts nog
een vrachtschip, dat ons niet goed kon zien en ons daarom opriep via de
marifoon. Bij het passeren groette hij ons met zijn lichten.
Afgelegd 140 Nm, totaal nu 2237 Nm. Positie 14.37N x 046.54W.
Oceaanoversteek dag 21, dinsdag 11 januari 2011.
De 1e wacht viel nog al mee, maar oh die 2e aflossing om 3.00 uur... Zo uit bed
weer aan de bak. Het schip beweegt hevig, de wind hoor je al gieren, maar
Roderick vond het ook nog wel meevallen, dus hij lekker in het warme bedje.
De golven zijn als vanouds hoog, hoger, hoogst. Ik zit buiten in de kuip
geinstalleerd met dubbele veiligheidslijnen in verband met de helling van het
schip. Er bouwt zich een enorme golf op achter het schip, die houd ik goed in de
gaten, onderhand komt er een andere geniepig van opzij en slaat over mijn
hoofd de kuip in. Druipend van top tot teen binnen de eerste 10 minuten, zo
kan die wel weer. Wat dit aan gaat val ik steeds in de prijzen. De rest van de
nacht wordt alleen maar woester, wind 30 knopen, golven feller en sneller.
Veel brekers. Als zo'n breker je te pakken neemt, sleurt deze het schip mee, je
raakt als het ware in een slip. Eerst op de ene zijde de ene kant op en dan gaat
het schip zich weer herstellen, slaat naar de andere kant door, giert weer
verder en komt weer overeind. Roderick doet dus ook geen oog dicht. Het
wordt weer tijd om af te lossen, de zee wordt nog onstuimiger, de windvlagen
nog heftiger. Om half zes ga ik maar kijken of hij misschien wat hulp kan
gebruiken. Rondom zijn er Squalls met hevige windstoten. Tot half 8 doen we
het samen en dan lijkt het ergste weer voorbij. Het is onderhand licht. Helaas
de zee wil maar niet tot bedaren komen. We zijn echt bekaf. Er is zo ook niet te
slapen, je ligt maar heen en weer te raggen. We installeren ons in de kuip en
proberen ons in het zonnetje een beetje te recupereren. Om 11.00 uur ga ik
pannenkoeken bakken voor ontbijt, wegens gebrek aan brood. Dat kost een
energie dat wil je niet geloven. Ze zijn goed gelukt, alles staat goed stevig
vast, ik pak mijn bordje, het schip gaat op een oor en daar ligt mijn
pannenkoek op de kuipvloer. Het bordje heb ik hem nagegooid. Zo frustrerend,
hier word je niet blij van. Pannenkoek weer opgeraapt en opgepeuzeld. Hij
smaakte overigens heerlijk.
Tot 17.00 uur blijft het ongelooflijk onrustig, dan zakt het even af. He He
adempauze, niet voor lang dus. Roderick gaat de weersvoorspelling ophalen via
de SSB radio, vanavond en vannacht wordt het nog een graadje erger, bljeg!
Nog even volhouden dus. We zijn nog steeds blij en enthousiast, maar fysiek is
het momenteel slopend. Dat heb je met die oudjes! De brekers komen weer
brullend opzetten. Dit etmaal maar liefst 160 Nm afgelegd, dat brengt het
totaal op 2397 Nm. Onze positie om 12.00 UTC 14.51N x 049.06W.
Nu dan even een paar hele mooie plaatjes, waar ik zelf heel trots op ben.
Oceaanoversteek dag 22, woensdag 12 januari 2011.
Wat een dag! Wat een geweld! Vandaag hadden we 3 soorten golven: hoge,
hele hoge en verschrikkelijk hoge. Het houdt maar niet op, over de 5 meter
hoge deining golven komen nu ook nog de windgolven, dat brengt deze tot een
hoogte van zeker 8 meter! Overal golven, zonder regelmaat. We leven in een
gigantische cocktailshaker, we worden gehutst, geklutst en opgeklopt. Je
schrap zetten en met 2 handen vasthouden werkt al niet meer. Je kunt
ternauwernood blijven zitten. Werkelijk slopend. Bij daglicht zien we pas hoe
geweldig imponerend de golven zijn. En zover als je maar kunt kijken, brekers
en rollers. Uitwijken kunnen we niet, we zullen er dus doorheen moeten. Echt
bang zijn we niet, wel gespannen en bezorgd. Regelmatig raken we in een
gigantische slip met de boorden in het water, onbestuurbaar, meegesleurd. Het
gaat de hele dag en de volgende nacht zo door.
Afgelegd 90 Nm, totaal 2487 Nm. Positie 14.49N x 051.19 W.
Nog zo'n 550 Nm te gaan.
Oceaanoversteek dag 23, donderdag 13 januari 2011.
Nog steeds geraas en gebeuk. Als om 9.00 uur de wind wat begint af te
nemen, zijn we niet alleen blij, we schieten dan ook meteen lekker op.
Anders probeer je alleen maar zo goed mogelijk te overleven met het schip, de
koers passen we daaraan aan, de zeilen staan heel klein. Tijd voor een
ontbijtje crackers, geen overbodige toeren nu. Om 11.00 komen de gierende
wind en golven van het ene moment op het andere weer terug. Wel heel
prachtig om te zien, die prachtig indigoblauwe krullende golven, de
opbouwende watermassa's. Het blijft enorm fascinerend, maar nogmaals ook
slopend. Afgelegd 120 Nm, totaal 2607 Nm. Positie 14.36N x 053.26W.
Oceaanoversteek dag 24, vrijdag 14 januari 2011.
De weersverwachting is dat het nog zwaarder gaat worden. De nacht viel mee,
niet veel anders dan de andere nachten, veel wind en hoge golven. De
verrassing was voor overdag: de golven bleven hoog, zo'n 7 meter, maar de
zee stabiliseerde. Glooiende golven met een interval en niet kris kras door
elkaar. De wind blijft ook redelijk stabiel. Gewoon een heerlijk luxe zeildagje.
Wat hebben we genoten! In de namiddag een verrukkelijke gebakken
aardappelen, uien, sperciebonen, kipcurry mix gemaakt en dat buiten in de kuip
opgesmikkeld.
Tegen hoog water neemt de wind altijd weer flink toe en worden ook de golven
weer hoger, maar het bleef fantastisch. Tegen het eind van de middag voeren
we over een zilveren zee. Sprookjesachtig!
Het bleef een fantastische dag, gevolgd door een even zo bijzondere nacht.
Tijdens de wissel van de 1e nachtwacht blijven we met z'n tweetjes buiten
zitten en zeilen onder een prachtige sterrenhemel over een maanverlichte zee.
Het adagio van Spartacus ( met het Onedin line thema) op de koptelefoon,
mijn lief naast me, voor dit soort momenten daar doe je het voor.
De 2e wacht was wat minder romantisch. Om 5.00 uur 's nachts ben ik weer
aan de beurt en het begint me toch te regenen, werkelijk tropische stortbuien
en gierende winden. Maar ja, je kunt niet alles hebben. Het zout is ook weer
eens lekker van het schip afgespoeld, dat was ook wel nodig.
Afgelegd 135 Nm, totaal 2742Nm, positie 14.37N x 055.53W.
Oceaanoversteek dag 25, zaterdag 15 januari 2011.
Tja en nu weer zo'n lekkere dag. De golven zijn 3 tot 4 meter hoog en lopen
met ons mee, stroom mee, matig windje. Gestaag gaan we op ons doel af. Dit
is zoals we het in gedachten hadden. Natuurlijk weten we dat we in 27 dagen
niet altijd mooi weer zullen hebben, maar ook storm, maar de "seastate", de
staat waarin de zee verkeert dus, was uitzonderlijk. Het is niet logisch dat de
seastate 23 van de 25 dagen achtereen "rough tot very rough" was, met zulke
hoge golven op deze breedtegraad in deze tijd van het seizoen.
Eerst weer pannenkoeken gebakken, verder zijn we ons continue aan het
inlezen. Waar moeten we inklaren, wat zijn de kosten, hebben we een "cruising
permit"nodig enzovoort. En ook niet onbelangrijk: Hoeveel Barbados Dollars
krijg je voor een euro? Geen idee, we hebben al weken geen internet. In de
boekjes ziet Barbados er schitterend uit. Nog 1 dag en 1 nacht te gaan.
Afgelegd 130Nm, totaal 2872 Nm. Positie 13.33N x 057.19W.
Oceaanoversteek dag 26, zondag 16 januari 2011, aankomst Barbados.
Het gaat lekker, in de nacht dragen we een T shirt en een zeilbroek, de maan
schijnt en verlicht de zee, prima wind van 25 knopen, de golven blijven tot het
laatste moment reuze hoog maar wederom de oceaan op z'n mooist. Diep
donkerblauw met witte kruinen, op het moment van omslaan spetterend
stralend turquoois groen. Prachtig om te zien. Om 12.00 UTC zetten we
nogmaals de klok een uur terug. Nu leven we in UTC -4. Nog 23 Nm te gaan
naar ons waypoint, dan noordelijk om het eiland heen naar Port St Charles. Om
10.00 uur krijgen we land in zicht. Barbados is een tamelijk vlak eiland, heel
groen en...in de regen.
Nu gaat de diepte van de bodem van de oceaan weer oplopen van 4000m naar
1200m naar 400m diep. De golven die van de oceaan komen, kunnen hun
energie niet kwijt in deze "ondiepte" en dus gaan ze extra de hoogte in. Nu
zijn ze weer regelmatig 7 meter hoog. Om 14.00 uur beginnen we met de
aanloop.
We bereiden alles goed voor, sleepgenerator binnenhalen, lijnen klaarmaken,
enkelbrace om, gastenvlag van Barbados gereed leggen, de gele Q(uarantaine)
vlag hijsen, aanmelden, dat we de haven binnenlopen en clearance nodig
hebben.
Helaas heeft mijn enkel het niet goed gehouden deze trip, voorzichtig aan dus
voorlopig. Jammer maar niets aan te veranderen.
Op het moment dat Roderick de gele vlag wil hijsen, verliest hij zijn evenwicht
en de vlag waait uit zijn handen in zee. Shit! We zijn nog zigzaggend over zee
teruggegaan, maar hij is weg. En geen reserve, want ze waren uitverkocht.
Afgemeerd in de Port Saint Charles. Turquoise groen doorschijnend water,
schitterende witte stranden, palmbomen en Caribbean People met alle soorten
van dreads en vlechtjes, Jongens aan het spearvissen, megajachten en heet!
Roderick moet zich melden bij de douane , de immigratieofficier en de medische
officier en later ook nog bij de Coastguard. Eerst nog op zoek naar geld, dat
hebben we vrijwel niet aan boord, de bankpassen; Von wat is mijn pincode van
de creditcard? Oh je daar gaan we weer, weet ik veel. Ik heb het wel ergens
genoteerd, maar waar ? Staat het niet in de telefoon? De telefoons zijn
natuurlijk leeg na een maand. Kijk hier heb ik wat, is dit een oude of een
nieuwe code? Tja, maak me nu niet in de war, nu weet ik het helemaal niet
meer....We worden al aardig zenuwachtig. Roderick gaat alleen met de
papieren voor de clearance onderweg, ik zie een douane man al naar de mast
kijken, Oh jee. Hij blijft maar weg, het is bloedje heet, nu krijg ik echt de
zenuwen. Eindelijk, daar is hij, alles is geregeld. Hij heeft in alle kantoren op
zijn donder gekregen, dat hij geen gele vlag voerde, heeft zich uitvoerig
geexcuseerd hiervoor, kreeg van 1 officer een boete opgelegd, heeft zich daar
weer uit weten te kletsen. Kortom we hebben een mooie stempel in ons
paspoort en officieel toestemming hier te mogen varen. We wilden graag 2
nachten in de haven blijven om rustig bij te kunnen slapen, maar dat gaat niet
door, de haven is vol. We moeten dus nog 20 Nm verder varen naar Carlisle
Bay, waar we voor anker kunnen. Onderweg alvast de aankomst champagne
opengetrokken, al zeilend langs de schitterende kust genuttigd. Goed gedaan!
Net voor dat het helemaal donker is, komen we aan in Carlisle Bay. Een
ankerplekje is nog niet eenvoudig, de baai ligt hartstikke vol schepen. Nou, we
liggen, Roderick hangt nog de olielamp op het achterdek, de laatste 2 glaasjes
champagne worden soldaat gemaakt en dan romantisch samen in 1 bed. Het is
19.00 uur en voor mij is het 1,2, knor tot de volgende ochtend 07.00 uur.
Roderick is er nog een aantal keren uitgeweest ter controle, ik heb vriendelijk
gemompeld of we nog goed lagen en me lekker nog eens omgedraaid.
Afgelegd deze laatste dag140 Nm, waarmee het totaal komt op 3012 Nm.
Positie 13.05N x 059.36W.
vanaf hier gaan we door met 2011 Barbados