Logboek 2008


Nu gaan dus echt de touwtjes los.

Waar gaan we heen?

Richting Zuid-Engeland, de Kanaaleilanden, Normandie.


Donderdag 4 september

Harderwijk



Eigenlijk zouden we vandaag vertrekken, maar we zijn toch wel erg moe.

We hebben de bioscoop zo goed mogelijk achtergelaten, voortaan gaan

Mona en Thallein de zaken weer regelen, samen met onze operateurs

Ronald en Mark. Ook ons zaalpersoneel is van goeden wil, dus we hebben

er alle vertrouwen in dat het prima zal gaan.

Gisteren en vandaag de laatste voorraad boodschappen aan boord

gebracht: alle dikke truien, overlevingspakken, warme sokken en extra

handschoenen. Nu nog overal een plaatsje voor vinden!

Water tanken, diesel tanken, dan is de dag al bijna om. We gaan lekker

aan de koffie en een krantje. Tenslotte is onze vakantie begonnen.


Vrijdag 5 september

Harderwijk naar Lelystadhaven


Het is redelijk weer, lekker windje. De voorspelling is niet zo best,

maar het begint goed. Om 10.30 uur vertrekken we.



Vanaf Harderwijk door het Aquaduct naar het Veluwemeer, door de brug

bij Elburg het Drontermeer over, door de Roggebotsluis naar het

Vossemeer, dan het Ketelmeer over en door de Ketelbrug het IJsselmeer

over. richting Lelystad. De tocht over de Randmeren gaat door talrijke 

vogelgebieden, werkelijk duizenden zwanen, meerkoeten, futen en witte

reigers. Je kijkt echt je ogen uit. Iedere keer is het weer een feestje.

Op het IJsselmeer krijgen we windkracht 6 en meer en stortbuien. Na

een hele dag varen, meren we om 18.30 uur af in Lelystadhaven.

Natuurlijk helemaal doorweekt.


Zaterdag 6 september, rustdag.

Lelystadhaven


In principe willen we steeds 1 dag flink doorvaren en dan 1 dag rust.

We gaan vandaag langs Tagrijn Emma, een scheepswinkel.

Ik Y, ga na het douchen vast even kijken, pas 20 paar zeilschoenen en

jawel 1 paar Helly Hansons zit lekker. Okay, zet die maar even voor mij

weg, er komt zo een meneer een gasfles kopen, die betaalt dan wel.

Roderick gaat naar de shop en ziet allemaal schitterende zeilpakken,

het zijne is echt wel versleten; hij slaagt voor een hartstikke mooi

(lees duur) Goretex pak van Harold Lloyd, met alles erop en eraan.

Verder toch weer even snuffelen aan die ongelofelijk mooie leren

Harold Lloyd zeillaarzen, toch maar even passen? Oh, wat zitten die

lekker. Nou jongen, neem ze dan, we gaan nu het koude seizoen in en je

wilt ze al zo lang hebben. Ik wilde ook wel eens voelen, wat er nu zo

bizonder lekker aan was. Nou je snapt het al, beide een paar stoere leren

laarzen. De rest van de dag besteed aan het ompakken van de kleding-

kasten. Bikini's eruit, warme kleding bij de hand. Zo vliegt de dag om.


        


Zondag 7 september, pokkeweer.

We blijven nog mooi een dag liggen. 's Middags komt Evert nog even een

bakje koffie halen.


Maandag 8 deptember

Vertrek Lelystadhaven naar Amsterdam.


Bij vertrek horen we de melding over kanaal 16 dat er een zeiler vermist

wordt. De man was samen met 3 andere boten vertrokken uit

Monnikendam naar Enkhuizen. Zijn vrienden kregen geen kontakt meer

met hem. Hij was alleen op een boot van 6,5 meter, windkracht 5 met

vlagen  en geen reddingsvest om. De watertemperatuur is 16 graden.

Dus haast geboden. We hebben de hele reddingsaktie over de marifoon

gevolgd. Reddingsboten overal vandaan, politieboten, helicopter en hulp

van schepen in de buurt. Het schip werd onbemand aangetroffen. Maar

op welk punt is hij overboord gevallen?  Er zijn in konvooi zoekslagen

gemaakt, maar hij is niet gevonden. Heel triest.

Onderweg naar Amsterdam werd de weersverwachting steeds beter en

we besluiten meteen door te varen naar IJmuiden.


   


op het Noordzeekanaal kom je van alles tegen.

In de sluis bij IJmuiden komt een groot vrachtschip direct achter ons

liggen. Slik, uiteindelijk ging het allemaal prima.


    


en ja daar is dan eindelijk weer de Noordzee. Je kunt hem al ruiken.

Bij chinees restaurant Chi Ling hebben we overheerlijk gegeten.


  


en daarna kwamen Netty en Cor nog even op de koffie.

Hartstikke gezellig!


Dinsdag 9 september, helder, lekker windje, zon. Meteen door naar

Scheveningen.



6 uur zeilen in de stralende zon. Een Supertochtje!

De aanloop naar de haven is een "beetje eng". Je kunt niet zien waar

je naar toe moet en vaart recht op het strandje af.


 


's Middags in een strandtent het heerlijkste ijsje van het jaar gegeten.

Terug aan boord.


Woensdag 10 september, dagje Scheveningen.


Met de fietsjes naar het einde van de pier fietsen, naar het strand,

door de stad en natuurlijk een visje eten. Koffie gedronken met de

"buren" van de aan ons afgemeerde boot. Deze meneer begeleidt

zeiltochten in flottielje, voor het Jan Haring Squadron, naar Londen en

de Kanaaleilanden. Wij hebben een heel fijne en praktische

reis/ routeplanner van hem gekregen. Zijn we blij mee.


 


Donderdag 11 september, vertrek naar zee om 9.00 uur richting

Zeebrugge of Vlissingen, ongeveer 11 uur varen. Zuidoostenwind 5B.

Later op de dag wordt er regen verwacht. Wederom een stralende dag

notabene 23 graden!Eenmaal op zee gaan we direct de zeilen zetten.

Het grootzeil zit helemaal klem in de mast, na een uur ploeteren heeft

Roderick het er toch nog goed uitgekregen. Heerlijk gezeild.

Om 12.00 uur de Shippinglane bij de Maasmond overgestoken.Dat is

altijd spannend. Er komen zoveel schepen vanuit de Europoort en

vanaf zee willen ze er allemaal naartoe.Je moet het zien als een

Autobahn waar je met de fiets dwars over wilt steken. Heel goed

opletten dus. Je moet loodrecht oversteken, dat is verplicht, en

iedereen heeft voorrang. Op dat loodrechte oversteken wordt echt

gecontroleerd, van diverse zeilers hebben we al gehoord, over de

boete die thuis te wachten lag. Tot 16.00 uur heerlijk gezeild, toen de

motor bijgezet, want overal vandaan kwamen boze wolken aanzetten.

Op de radar was was het bijna 1 dikke paarse vlek. Het leek even of

we er tussendoor zouden slippen, maar dat was fout gedacht. Er

kwam een enorme rolwolk over de hele breedte, met onweer en een

puist wind. Op dat moment voeren we langs de punt van Walcheren

en moet je heel goed opletten voor de zandbanken, ook varen daar

alle grote schepen op weg naar de Westerschelde.

Er zat net een heel groot schip achter ons en toen ging letterlijk het

licht uit. Zo'n plens regen je kon niets meer zien, ook dat grote schip

was niet meer te zien. Je kunt nergens naar toe. Roderick zat met zijn

neus op het computerscherm, steeds roepend 5 graden bakboord, 10

graden stuurboord, TERUG!, Ja zo houden en zo door. Door de regen

en de gierende wind konden we elkaar nauwelijks verstaan, we

hebben heel wat afgeschreeuwd. Door de hoeveelheid wind ontstaan

er grondzeeen en brekers en wordt het schip heen en weer gegooid.

Niet leuk dus. Nee, daar zijn dus geen foto's van, want we hadden

onze handen vol. Uiteindelijk hebben we het er goed afgebracht en

zijn doorgevaren naar Breskens. Om 20.00 uur afmeren, 20.30 uur

eten en om 21.00 in bed. Morgen echt wel een rustdag.


vrijdag 12 september, Breskens


    


Eerst lekker lui blijven liggen, dan een lekker ontbijtje op bed.

Het regent nog steeds. Dan meldt de havenmeester zich en wijst ons

een prima box aan, dus eerst het schip omvaren, dan naar het

havenkantoor om af te rekenen, dan onze kekke laarzen aan om

Breskens onveilig te maken. Langs de Westerschelde, dan het dorp

in, meteen wat lekkers te eten gehaald en vier uur later zijn we weer

terug. Glaasje port, stokbroodje en dan de website bijwerken. Dat

kost nog een flinke schep tijd. Roderick gaat in het restaurant met

de laptop aan de slag om de boel te uploaden. kost wel 4 biertjes.

Tikkeltje aangeschoten weer terug, maar toch gelukt.



De weersverwachting voor de komende dagen is heel gunstig.

We vertrekken morgen richting Oostende.


Zaterdag 13 september

Breskens naar Oostende


Vertrek uit Breskens om 12.00 uur. buiten de haven de zeilen zetten

midden tussen de drukke scheepvaart en met veel stroming. Daarna

heel relaxed zeilen langs de Zeeuwse kunst naar Oostende. Tot aan

Zeebrugge een heel voorspoedige tocht, dan komen er zeer zwarte

onheilspellende wolken aanzetten. De regen gaat grotendeels langs

ons heen, maar een puist wind en wel uit het NoordWesten i.p.v.

ZuidOosten. Daardoor ontstaat er een wind tegen stroom situatie

en die veroorzaakt hele korte steile golven, net of je een kookpot

binnenvaart, maar dan een stuk kouder! Zwaar zeilen dus. En

helemaal als je vanuit zee komt en  dan naar de kust moet om de

haven binnen te lopen.

Om 19.00 uur aangelegd aan het Montgomery Dock, helemaal achter

in de haven, tegen de sluis aan. Geen voorzieningen, behalve electra,

af te rekenen 23 euro.


 


We zijn direct nog de stad ingegaan, even kijken in de Mercatorhaven,

midden in de stad, waar ook het Mercator museum schip ligt, een

grote driemaster.

Verder op zoek naar een grote puntzak Vlaamse Friet. Die hadden we

onszelf beloofd. Nou dat is makkelijker gezegd dan gedaan, overal

visrestaurants, waar je de meest bizondere vis kunt eten, maar friet,

ho maar! Uiteindelijk kiezen we voor een restaurant, zit dat helemaal

vol, de vriendelijke uitbaatster vertelt ons dat er om 21.18 uur een

tafel vrijkomt. Laat maar.

Onderhand hebben we het hele centrum wel gezien, het is donker en

waar is die haven nu ook al weer? Na nog een flinke tippel, komen we

toch nog met vlaamse patatten en garnalenkroketten weer aan boord

terug.


Zondag 14 september

Oostende naar Dover


Om 6 uur gaat de wekker, we moeten om 7 uur varen. Eerst

toestemming vragen om de haven te verlaten en dan gaan we.



Zonsopgang, het begin van een stralende dag. We gaan heel dicht

langs de kust, tussen de zandbanken door. We hebben een korte

trip gepland naar Duinkerken.



Passage Zeebrugge, daar wilden we eerst naartoe, om van daaruit

Brugge te bezoeken. "In Bruges" voor de bioscoopmensen. Maar

qua planning komt dat niet goed uit. Zeebrugge is een echte

handelshaven, dus voor je lol, lig je daar niet. Om 11.45 komen we

aan bij Duinkerken. Het is overal hartstikke helder, maar boven

Duinkerken hangt een dikke laag smog. Willen we hier echt naar toe?



Ik word al benauwd als ik er alleen naar kijk. het is nog vroeg, we

zeilen gewoon door naar Calais, 6 uur verderop. Onderweg slaan we

aan het rekenen, we komen precies met laag water aan en kunnen

pas om 24.00 's nachts de haven binnenvaren. Minder goed idee dus.

We gooien dus het hele plan om en varen rechtstreeks naar Dover.


 


We hebben nu dus nog wat uurtjes voor de boeg. Het is prachtig weer.

Om de buurt pakken we even een uurtje rust. Dan kunnen we er weer

helemaal tegen. Roderick heeft het alleen al druk met het midden op

zee, op een golvende boot, de gastland vlaggetjes te verwisselen.


      

      Belgie                        Frankrijk                     Engeland           


Midden op zee wordt de wind wat heftiger, de golven hoger en de

stroming sterker van opzij. We zeilen door, maar zetten de motor

erbij aan. We moeten hier de bizonder drukke en 10 Nmijl (18,50km)

brede Shippinglane van Dover oversteken. Daar ben je dus zo'n 2 uur

mee bezig. Zonder problemen komen we aan de overkant.


  


Onderhand bestudeert Roderick de aanloop van Dover nog een keer.

Het wordt steeds drukker. Vanaf alle kanten komen er veerboten en

vrachtschepen. Nog even en ja hoor, daar zijn ze.....de White Cliffs.


 


Dat voelt toch wel heel goed, het moment, dat je hier op eigen kiel

langsvaart. Om 18.45 boordtijd varen we de haven binnen.


  


Je moet eerst aanleggen in een getijdehaven, hier op de rechterfoto

bevindt zich achter de sluisdeur nog een haven. De deuren blijven

gesloten totdat er weer water genoeg staat om over de drempel

heen te varen. Nu lopen de meeuwen over de stenen.

Dit is het Wellington Dock, onze haven bevindt zich links van de

getijhaven, het Granville Dock, hiervan gaan de deuren open van

ongeveer 3 uur voor tot 3 uur na hoog water. We moeten dus nog

minimaal 2,5 uur wachten tot we kunnen afmeren. We gaan eens

even kijken waar de havenmeester ons gepland heeft. Eigenlijk een

sombere gribusplaats. We zien een mooie andere plaats en gaan eens

onderhandelen. Assertiviteit voor alles. We beginnen het een beetje

te leren. Om 23.00 uur kunnen we afmeren. We voelen nu pas echt

hoe moe we zijn.


Maandag 15 september.

Dover


Het is hier echt leuk, weliswaar duur 30 Pound per dag, ongeveer 45

euro, maar wel gaaf. Uitzicht op de krijtrotsen en op Dover Castle.

We blijven hier maar eens een paar dagen.



Je krijgt in deze omgeving wel sterke beenspieren, want als je bij

laagwater de kant op wilt, moet je een flinke klim maken. Dus ook

als je gaat douchen of als je boodschap gaat doen.

Het verval is 6 meter.

  


Er komt een Engelsman aan boord kloppen, of Roderick even kan

helpen met het uit elkaar halen van zijn lieren. Natuurlijk doet hij

dat. Naderhand komt hij nog een praatje maken en natuurlijk krijgt

hij bij ons koffie. Hij heeft fantastisch veel tips en na een tijd komt

hij weer terug om te vragen of wij het leuk vinden om morgen met

hem en zijn Hollandse vrouw wat van de omgeving te bekijken.

Ja natuurlijk; goed dan staat hij om half elf met zijn auto bij de

haven. Okay leuk. Wij gaan nu zelf het centrum verkennen. Goed

opletten, niet links rechts links kijken, maar rechts links rechts en

dan pas oversteken. Bij de eerste hoek lig ik al bijna onder een auto.

Tja, reizen is risico's nemen. Bij de eerste de beste winkel zie ik een

heel mooi zijden colbert hangen, die nemen we meteen maar mee.

Daarna zoeken we een pub op om wat te eten.


 


Ja natuurlijk Fish and Chips. De prijzen zijn ongeveer gelijk als bij ons

maar wat je er voor krijgt is meer en beter, dus uiteindelijk goedkoper.

Als Roderick net aan zijn Guiness begint, belt Paul om te melden, dat

de kopie van de Sneak vermist wordt. Laten wij dat nu ook niet weten.

Nog even boodschappen doen en dan weer terug aan boord.


Dinsdag 16 september

Dover, Sandwich, Deal


Om half elf staan Michael en Elisabeth Phillips al op ons te wachten.

We persen ons met z,n vieren in een Mini en dan begint de tour.

Ze nemen ons eerst mee naar het dorp Sandwich, ze weten er een

hoop over te vertellen en laten ons alle interessante plekjes zien.


    

Ook daar draaien ze Mamma Mia. Het dorp is heel oud en pittoresk

    


   


We gingen een oude kerk binnen en liepen meteen tegen een antieke

brandweerkar op. Erg leuk allemaal, daarna gaan we nog naar het

dorp Deal. In een coffeeshop koffie gedronken ( ja dat kan ook! ).


Om 3 uur waren we weer terug. Een heel geslaagde trip.


Aangezien deze pagina te lang wordt hebben wij het vervolg

gemaakt in Dover