Maandag 22 september
Guernsey
De dag goed begonnen, Roderick opperde het plan om in de stad een echt
engels ontbijt te gaan eten. Zo gezegd, zo gedaan. Bij een soort Pub stond
een bord met daarop Big Breakfast. Nou dat kwam goed uit, ik meteen
verteld dat we erge honger hadden. Vond die meneer wel leuk, hij gaf
meteen aan de keuken door dat ze echt Big moesten zijn. Per persoon
2 gebakken eieren, 2 lappen bacon, 2 worsten, champignons, 4 toast, jam,
boter en natuurlijk allemaal drijvend in de witte bonen met tomatensaus.
De rest van de dag hadden we geen honger meer en dat voor 5 pond per
persoon. Daarna eerst eens even rondkijken, bergop in de stad. Mooie
winkels met echt mooie kleding en schoenen, voor prijzen, die wij echt niet
meer kennen. Een wijk met artistiek en antiek, bric-a-brac winkeltjes en
allerhande eethuisjes. De huizen hebben een leuke stijl, veranda's, veel
natuursteen en pastelkleuren, allemaal heel mooi verzorgd. Ik zou hier
wel willen wonen. En dan natuurlijk de haven. wat een drukte. overal
bootjes aan moorings, talloze veerboten, je kijkt je ogen uit.
En overal hangen bordjes, doe niet dit, doe niet dat;
of roep bij brand:fire, fire, fire. Houd je hemd aan tijdens het eten,
Honden en kinderen aan de lijn houden. Je kunt het zo gek niet bedenken.
Bij een gesloten winkel een briefje met: bel maar als je wilt kijken, met
een telefoonnummer. Heel Engeland hangt vol met bordjes.
Het is hier ook erg schoon, vrijwel geen honden, geen afval op straat,
veel bloembakken en mooie tuinen en ondanks de bordjes een heel
relaxte sfeer. Daarna hebben we de shipshop bijna leeg gekocht. Erg
mooie Outdoor broeken, voor relatief weinig geld. Ze zitten heerlijk. de
nieuwe Reeds Almanak 2009, thermo ondergoed, we zijn er weer
helemaal klaar voor. Terug aan boord met een stel Engelsen, Ros en Alan,
een wijntje gedronken, en daarna naar bed. Eigenlijk moet het schip nog
opgeruimd en "gewassen" worden, maar morgen weer een dag!
Dinsdag 23 september, Guernsey
Tja als je het zout niet van het schip spoelt, heb je de volgende dag dit
effect. De eerste foto is het uitzicht door de ramen, voor het wassen,
daarna konden we het vuurtorenlicht weer zien.We zijn vandaag met de
bus het eiland rond geweest. Het openbaar vervoer is hier prima geregeld.
Je betaalt 60 cent, hindert niet waar naar toe, je hoeft dus ook niet eerst
uit te vogelen welke halte en hoeveel zones. Ben je eenmaal uitgestapt,
pak je gewoon de volgende bus, weer 60 cent, en weer net zo ver als je
wilt. Wij zijn gewoon blijven zitten en na anderhalf uur hadden we een
groot deel van het eiland gezien. Eerst door de dorpjes, straatjes van 1
auto breed, de tegenliggers moesten of achteruit, of een tuinoprit in of
gewoon maken dat ze wegkwamen.
Spectaculair. Ook de dorpjes zijn heel "cosy", net zoals in Kent.
Vervolgens langs de Atlantische Oceaan, met z'n rotsen, goudgele
strandjes en baaitjes met kleine bootjes aan moorings in superblauw
water. Onze 2 maal 60 cent was welbesteed.
We weten nu waar we morgen naar toe willen. Daarna zijn we heerlijk
thais gaan eten, op een dakterras met pagodes, beelden en palmen en
uitzicht op de haven en ons eigen schip.
Het was echt smullen geblazen. Daarna weer naar de boot.
Deze haven heeft een drempel ( sill ) om het water erin te houden. Een
grote betonnen drempel met als steun een vierkant betonblok. Bij hoog
water ( 7 meter verhoging ) zie je hier niets van, bij laag water vaar je
je schip aan flarden, als je niet goed oplet. In ons gedeelte blijft ongeveer
1,90 m. water over, dus bij laagwater staan we met de kiel op de grond
en het voorste gedeelte bij de boeg 10 cm boven water. Het water
stroomt met een enorme kracht in en uit. Als we dan weer loskomen,
begint het schip te kreunen en te kraken. We zijn al aan het rekenen, hoe
laat we van de week precies over de drempel moeten. Niet ieder
hoogwater is het zelfde en na het hoogste punt, giert het water er met
een enorme snelheid weer uit. Zo blijven we in ieder geval alert. Niks te
vervelen.
de drempel (sill) 2 oude tortels
Woensdag 24 september, Guernsey
Vandaag naar de noordkant om foto's te maken, nou vergeet het maar.
's Ochtends giet het van de regen, verder is het zwaarbewolkt. We
draaien ons nog maar eens om in ons warme bedje. Tegen de middag
pakken we weer die dure bus, en stappen uit in Cobobay.
Van deze stenen worden de huizen gebouwd, alle kleuren van roze tot
blauw. Erg mooi. En natuurlijk moeten we even langs zee, er zijn hier heel
andere soorten schelpen. Die kun je toch niet laten liggen.
Naderhand gaan we met een andere bus terug en hebben we nog een stuk
door de stad gelopen, we kwamen langs een soort historische gedenk-
plaquette, van een zwitserse ridder, in brons was de hele geschiedenis
uitgebeeld, compleet met bootjes, watervallen, ridders te paard.
verder naar Sark