Maandag 3 augustus 2009
van de Ensenada de San Simon naar Portugal
Om 6.00 uur op, we gaan direct ankerop en vertrekken dan. Om te beginnen
hebben we al 3 uur nodig om de Ria de Vigo uit te komen en gaan dan dit keer
via het Canal du Sur, tussen Bayona en de Islas Cies, de oceaan weer op.
Het is een wereld van verschil. Vrijwel glad water, alleen de oceaandeining is
zo'n 2 meter, maar die gaat gewoon onder ons door. We blijven een flink stuk
uit de kust, omdat er veel rotsen onder water zijn, die wel 2 Nmijl doorlopen.
Je kunt ze alleen bij laagwater zien, zodra het vloed wordt, zijn ze onder de
waterspiegel verborgen. Het eerste stuk doen we op de motor, de rest kunnen
we af en toe zeilen en als de wind wegvalt gaan we weer door op de motor.
Om 13.30 uur passeren we de grens tussen Spanje en Portugal (de 2e foto)
de Rio Mino. Weer een mijlpaal voor ons!
Op zee moeten we goed uitkijken, er staan overal grote visnetten, sommige
alleen met een zwarte plasticfles gemarkeerd. Geen zin om nu weer een net in
de schroef te krijgen. Ineens zien we honderden krabben van zo'n 10 cm
voorbij zwemmen. Ik dacht dat die alleen over de grond liepen. Het is hier
nota bene 50 meter diep. We hebben verder een hele fijne tocht langs de
Portugese kust. Als we op de havenmond van Viano do Castello aansturen, is
daar net een zeilwedstrijd bezig. De zeilers willen we niet hinderen, maar we
kunnen ook bijna niet uitwijken vanwege de ondiepten en de verspreid
staande visnetten. Even lastig. Als we de rivier opvaren, worden we direct
door de havenpolitie onderschept, die komen in volle vaart met een
rubberboot op ons af. Willen weten waar we vandaan komen en naar toe gaan
en wijzen ons dan keurig de weg naar de ingang van de jachthaven. Daar ligt
de havenmeester al in een rubberboot op ons te wachten. Hij kijkt even
bedenkelijk naar de omvang van ons schip, maar misschien heeft hij nog een
plekje waar we in zouden kunnen passen. Het is een heel nauw gaatje, we
twijfelen zelf of het gaat. De havenmeester loopt ons al tegemoet om te
helpen, maar niet nodig. In een vloeiende beweging schuift Roderick hem erin,
ik spring van boord, mik meteen de spring vast en klaar is kees. Mooier kon
het niet. Het past inderdaad maar net. We liggen te midden van knoertgrote
Rodman motorcruisers, maar op een erg leuke plek. Direct boven de haven ligt
een grote verkeersbrug, gemaakt door Gustav Eifel, (z'n toren vind ik ook al
niet mooi), de onderste baan is een spoorbrug en daar bovenop een baan voor
het autoverkeer. Er is bijzonder veel stroming in de rivier. Mogen we wel goed
opletten als we de haven weer uitvaren.
Atlantic heeft hier de waterspelen georganiseerd voor de diverse Spaanse
deelstaten en Frankrijk. Een zesdaags spektakel van allerhande watersporten.
Zeilwedstrijden met verschillende typen bootjes, roeiwedstrijden op de rivier,
en vanuit onze kuip kijken we recht op de wedstrijden kanobal. Met je peddel
de bal wegmeppen en het liefst in het doel. In volle vaart op elkaar af om de
bal af te pikken. De meeste kano's zijn dan ook behoorlijk gehavend en
gebutst en met ducktape omwonden.
We drinken op het haventerras aan het water nog grote glazen versgeperste
jus d'orange en bier, het is hier verrassend goedkoop. Even een klein stukje
de stad in. We lopen een half uurtje, bij een mooie kerk gluur ik even naar
binnen, wil Roderick laten zien, hoe mooi hij van binnen is, maar hij komt niet.
Wat blijkt, net toen hij naar binnen wilde stappen, heeft er een duif op zijn
hoofd gescheten. Zo op z'n oog. Bril helemaal vol, spetters op zijn hoofd en
kleren. Het deed nog zeer ook. Dus zijn we maar teruggegaan.
Dinsdag, 4 augustus 2009,
Viano do Castello
Slow start vandaag. Dat kan ook, want het is hier een uur vroeger dan bij ons.
Ontbijtje, boekje, dan douchen in het havengebouw, daarna gaan we eerst
een shot vitamine C halen in het restaurant. Ze eten hier net als in Spanje ook
's middags warm. Het ruikt heerlijk. Er is niet zoveel voor nodig om ons te
verleiden. Dus zitten we op het terras te smikkelen van een goed verzorgde,
smakelijke lunch. Paar koude biertjes erbij. Het leven valt niet mee ...
Moe van al deze beslommeringen, gaan we siesta houden in het zonnetje in de
kuip. De rest van de middag door de stad gebanjerd.
In de stad zijn ze druk bezig met het ophangen van de prachtigste
versieringen in verband met het 750 jarig bestaan volgende week. In dehaven
is er tot 1 uur 's nachts live salsa music vlak achter het schip.
Een gezellige sfeer.
Woensdag, 5 augustus 2009
Viana do Castelo, Strand Cabadelo
Bij het binnenvaren vanaf zee, zagen we een prachtig goudgeel groot strand
met duinen, dat willen we vandaag proberen te vinden. Het is aan de overkant
van de rivier en dan naar zee. Eerst een veerpontje opgezocht, dan een
wandeling door duinen, fris groen begroeid. Houten planchets als looppaden.
Na 20 minuten door de duinen kom je dan aan het strand. Ja, zoals je je een
strand wenst. Het is superhelder water, de zon schijnt, fijne golven. Ik kan
niet wachten om een duik te nemen, Roderick hoeft niet zo nodig. Die blijft wel
bij de spullen. Maar het is en blijft oceaan, dus KOUD!!! Bij je enkels ben je al
bevroren. Toch een poosje gezwommen, dan eerst ontdooien. Daar is niet
zoveel tijd voor nodig, want de zon brandt. Tja en wat wil je dan? Juist
zwemmen! Roderick bedankt voor de eer. Ik duik er nog een keertje
kortstondig in, het lijkt nu nog wel kouder, dat kan ook wel kloppen, want het
is opkomend tij. We wandelen nog een half uurtje langs zee, eten dan een
kebab op het terras, want de pont heeft nog siesta. Daarna weer terug,
nuttige dingen doen, 3 wassen, wat herstellen, wat poetsen, schip klaarmaken
voor vertrek morgen. Balen! De batterij van het fototoestel was leeg.
Donderdag, 6 augustus 2009
Van Viana do Castelo naar Leixoes
Om half 6 loopt de wekker af, we moeten voor 7 uur de haven uit zijn, anders
is er geen water genoeg meer. Om half 8 zitten we al op zee met een broodje
en een kop koffie. Helaas neemt de bewolking steeds verder toe en de wind
ook. De deining die voorspeld was op 1,9 tot 2,4 meter bleek golven te hebben
van alleen maar 3 tot 4 meter. En om te beginnen dwars op het schip. We
gaan ver de zee op om in ieder geval niet in de problemen te komen, want we
varen aan lager wal. Na een uur verleggen we de koers naar het zuiden en kan
het zeil op, de genua vol en het grootzeil voor een derde. De golven komen als
enorme bergen water aan, van achter, en gaan er dan keurig onderdoor.
Je moet je indenken, golven van 4 meter hoog, over de gehele breedte van de
zee, die je kunt overzien, en met een tussenpoos van 10 seconden. De hele
wereld golft. Eigenlijk hadden we een gave zeiltocht, maar koud, dat het was!
's Middags neemt de wind toe tot 24/30 knopen en beginnen de golven te
breken. We zijn toch wel wat bezorgd, hoe we straks de haven binnen moeten
lopen, want bij de kust worden het allemaal brekers. Kort verteld, het was
heel spannend, het waren enorme golven, en het ging hartstikke prima. Om
14.00 uur lagen we afgemeerd in de haven van Leixoes. Direct naar het strand
gegaan, naast de pier om vandaar de zee te bekijken, waar we dus net
vandaan gekomen zijn. De foto's vertellen genoeg, dit is dus de andere kant
van de pier. Nu ik het zelf zo bekijk, ben ik toch ook wel onder de indruk.
Hierna duiken we snel een paar uurtjes ons bed in om bij te komen.
Om 20.00 uur gaan we naar de stad om een hapje te eten. We kiezen voor
een echt portugees restaurant. Met behulp van wat engels, spaans en veel
gebarentaal bestellen we voor Roderick een menu met vlees en voor mij vis.
Bij elk restaurant staat buiten op straat een houtskoolgrill en de koks komen
iedere bestelling op straat grillen. Ja wij willen ook een voorgerecht, een glas
10 jaar oude port vooraf, en een fles wijn bij het eten. Alles komt dus bijna
gelijkertijd, maar dat mag de pret niet drukken. Maar wat is dit gerecht? Wat
moeten we er mee doen? De serveerster denkt dat het niet goed is, maar wij
hebben geen idee, wat en hoe het gegeten kan worden.
Je pakt het beet, draait een slag en trekt de inhoud eruit. Dan eet je het op!
Ze zien er een beetje pervers uit, zo smaken ze ook. Zoals ik al eens eerder
vermeld heb, we worden echte waaghalzen. We hebben het dus opgegeten.
Wel een beetje eng! Het blijken eendemosselen te zijn.
Het was een arbeidsintensieve maaltijd, maar een lol dat we hadden, daar zal
de drank ook wel wat mee van doen gehad hebben.
Vrijdag 7 augustus 2009
Leixoes, Porto
Onze flessen port zijn leeg, tijd om nieuwe te halen. Dat gaan we doen in
Porto. Met de boot haast niet te doen, we gaan dus met de metro (sneltram).
Eerst een half uur lopen naar de halte en dan erachter proberen te komen, hoe
je hier een kaartje uit de automaat haalt, hoeveel zones, enz. Daar kwamen
we niet goed achter, gezien de aanwijzingen in het Portugees. Gelukkig
kwamen er net 2 kaartcontroleurs, die ons konden helpen. Retour Porto 2,90
euro. Na 3 kwartier zijn we in Porto. Midden in de binnenstad, boven op de
heuvels. Wat gaaf en wat Portugees! Erg authentiek nog. Maar natuurlijk ook
toeristisch. Overal portwinkels, met prijzen waar je steil van achterover slaat.
We wandelen het oude gedeelte helemaal door tot aan de rivier de Douro. Aan
de overkant zijn de kelders en proeverijen van alle grote porthuizen.
Na een flinke tippel over de brug zijn we wel toe aan een portje. Dat doen we
dan op het terras van Kopke. Daarna gaan we naar de rondleiding van
Sandeman. We worden welkom geheten, door een dame in outfit, cape en
zwarte hoed. Ze staat daar met het zelfde air als het affiche. Leuke start. Ze
vertelt over de bereiding en opslag van de port, de karakteristieken enz.
Daarna mee naar de kelders, waar de jonge port nog in gigantische vaten
opgeslagen ligt. De echte vintage port en de hele oude port ligt achter tralies in
kleine vaten.
Daarna nog een filmpje over de wijngaarden, erg interessant en dan natuurlijk
nog een paar glaasjes proeven en 2 flessen voor thuis. We zijn maar met de
bus terug naar het station gegaan, anders moet je weer de hele stad door,
maar nu berg op. Uurtje met de metro, dan weer een half uur lopen naar de
haven. Dan zijn we toch wel weer een beetje uitgeteld.
Zaterdag, 8 augustus 2009
Leixos
Ook hier zit de haven weer tjokvol vis, je weet gewoon niet wat je ziet. Echt
duizenden vissen en visjes, waar je ook maar kijkt. Het is onvoorstelbaar.
Vanochtend is er de traditionele potdichte Portugese mist, vanmiddag wordt
het harde wind en hoge golven tegen, we blijven dus nog even hier. De
temperatuur is prima.
Zondag, 9 augustus 2009
Nog steeds Leixoes
Vandaag hebben we besloten, dat Leixoes onze zuidelijkste bestemming
wordt en dat we de boeg naar het noorden gaan zetten. Wij zouden sowieso
eind november terugkeren om met de Kerstdrukte in de bioscoop mee te
werken en de eerste periode van het nieuwe jaar voor de jaarafsluiting.
Nu heeft Mark, onze 2e operateur, besloten zijn geluk in Bali te zoeken, dus
moeten we zorgen dat we half oktober terug zijn. Dan kan Roderick zelf
meedraaien en een aantal zaken regelen. Er moet een 2e operateur
aangenomen worden. We kunnen nog wel verder naar het zuiden, maar we
willen met ruime tijd terug. Hier in Portugal waait overwegend de Portugese
Noord om deze tijd, een harde Noordenwind, die er iedere middag nog een
behoorlijke schep bovenop doet. Verder hebben we de noordelijke stroom
tegen. En om het geheel compleet te maken de oceaandeining, die uit het
noordwesten komt. Als er bij Engeland een flinke storm op de oceaan woedt,
bouwen de golven zich zo op, dat als ze eenmaal hier aanlanden, zo'n 4 meter
hoog zijn. (Zie een paar dagen geleden). En zoals bekend, heeft het de laatste
tijd steeds flink gewaaid, de zee is erg onrustig. Dus het wordt een pittige
tocht terug, dat wisten we al, maar we willen niet door tijdnood gedwongen,
het extra zwaar maken. Kortom, als we even de kans krijgen, piepen we
meteen een stuk noordelijker. Er zijn nog genoeg plaatsen waar het fijn zeilen
is. Vandaag zijn we naar het strand geweest, maar je waaide letterlijk uit je
hemd. Dat werd maar een kort uitstapje. Heerlijk in de kuip in de zon gelegen.
Nu gaan we ons eerst maar eens bezig houden met de tochtplanning.
Zondag, 9 augustus 2009
Het blijft maar waaien, en voor ons de verkeerde kant uit. We gaan nog een
keer het strand proberen, in de luwte van de rotsen. Roderick is ook vast van
plan om nu te gaan zwemmen. Op het strand wordt je letterlijk gezandstraald
en het water is vandaag zo ongelooflijk koud. Ik denk dat het de 12 graden
niet haalt. Je voelt je acuut beroerd als je er in loopt. Dat doet dan ook
niemand. Ik heb het heel voorzichtig nog geprobeerd tot m'n knieen, maar dit
is echt gekkenwerk.
Maandag, 10 augustus 2009,
Eerst met de fietsjes boodschappen doen, we sjouwen ons weer een bult.
Dan nog 1 keer het strand proberen, het water is nog steeds ijzig, dus zoeken
we nu ons heil op een luie zitzak op het terras van een strandtent. Dat is
een veel beter idee! Verder het schip vaarklaar maken, morgen gaan we weg.
Dinsdag, 11 augustus 2009
Van Leixoes naar Povoa de Varzim
Vanochtend om 9. 00 uur weg, dan zit er net een mooi gat in de wind.
We hadden dat prima uitgekiend, alleen er is nu helemaal geen wind. Op de
motor dus, en dit keer vlak langs de kust, want 9 mijl verderop, waait het als
een gek, maar pal tegen. Het wordt een heel leuk, heel reaxed tochtje naar
Povoa de Varzim. Om 15.00 uur liggen we afgemeerd. De halve nederlandse
zeilerskolonie ligt daar ook. Naast de Zilvermeeuw meren we af, maar Elena
zien we ook al liggen en de Pjotter.
Roderick gaat zich melden en meteen betalen, morgenochtend willen we
meteen weer door. 's Middags banjeren we door het stadje,ook hier zijn ze
weer alles aan het versieren, nu voor het grote feest, zaterdag, Festas d'
Ascuncao, Maria Hemelvaart dus. Maria is ook een beschermheilige van de
vissers. De vissersboten heten hier dan ook Maria der Smarten, Heilige Drie
eenheid, en noem maar op. De kerk wordt tot aan het topje van het kruis op
de toren met lichtjes versierd. Erom heen wordt een groot podium gebouwd.
Terwijl ik loop te fotograferen, zit Roderick braaf te wachten, en dat allemaal
voor jullie! De haven heeft een mooie ruime opzet, zit ook weer vol met vis,
duizenden zwemmen en springen om ons heen. Goudgele stranden aan
weerskanten op loopafstand en de medewerkers zijn allervriendelijkst.
Eigenlijk wil ik wel graag een paar dagen blijven om de heilige processie mee
te maken. Deze week kunnen we hoe dan ook de Golf van Biskaye niet over.
Zondag wordt daar een westerstorm verwacht met golfhoogten van 6 meter.
Dus in het noorden hebben we voorlopig niets te zoeken, trouwens eerst
moeten we Kaap Finisterre nog ronden, en ook daar gaat het komende dagen
goed te keer. Dus blijven we in Provoa de Varzim.
Woensdag 12 augustus 2009
Povoa de Varzim,
Het wordt vandaag heet. 's Middags is het hier zo'n 37 graden Celsius.
We starten met een fietstocht langs de boulevard. Er is een mooi fietspad naar
Vila do Conde, het volgende dorp, langs de boulevard. Lekker zeewindje.
Daar kijken we wat rond en dan is het de hoogste tijd voor koud bier op een
terras. Daarna fietsen we terug en is het tijd voor siesta. 's Avonds naar de
stad. Op de pier staan de vissersvrouwen hun waren aan te prijzen.
Donderdag, 13 augustus 2009
Povoa de Varzim
Vanochtend gaan we meteen naar het strand om te zwemmen, we hebben
gisteren al een mooi plekje uitgezocht. Dus hop op de fietsjes. Het zand heeft
hier een heel grofkorrelige samenstelling en je zakt er iedere stap tot aan je
enkels in. Kleedje neer en zwemmen maar. Hier is het water zo'n 19 C en
superhelder. Heerlijk gewoon. And look, who's there?
Even drogen en dan weer opnieuw. Wat heerlijk! Daarna weer terug naar het
schip en de middaguren onder onze zonnetent doorbrengen. Je bent bij deze
temperatuur echt tot niets anders in staat. 's Avonds gaan we de stad in. Net
als iedereen anders. Er zijn hier overal grote openbare speelplaatsen
gecreeerd, voor skaters, voor bikes, klimrekken, piratenboot, schommels,
fitness toestellen, bankjes en overal fonteinen. En dat allemaal in feestelijk
verlichte straten. Een heel plein met zeker 50 boekenstalletjes en natuurlijk
allemaal open tot een uur of 12 's nachts. Baby's, peuters, oma's en opa's.
Tot laat in de nacht. En overal muziek. We wandelen door een nog niet bezocht
gedeelte van de stad en komen uit bij een vesting. Nieuwsgierig lopen we de
poort door en komen op de binnenplaats met een prachtig aangelegde tuin,
met gesnoeide boompjes de letters BF, maar er staan wel allemaal
politiewagens. Zijn het de kantoren van de Brigada Fiscal, de belasting politie
dus. Er komt een agent naar ons toe, en wij leggen uit, dat we alleen even het
gebouw wilden zien, (we dachten eerlijk gezegd, dat hij ons wilde wegsturen),
maar we mochten rustig rondkijken. Overal in de oude vesting kleine
kantoortjes, naast elkaar. Wat een pracht locatie!
We wilden daar niet te lang rondneuzen, dus we gaan naar de poort, komt die
agent weer naar ons toe, met het gebaar of we een Time-out willen en dat we
dat rustig daar binnen mogen doen. Hij gaat ons voor, doet een deur open en
we staan in een beeldschone kleine kapel. Daar wordt je echt stil van. Heel
bijzonder. We voelen ons zeer vereerd, hier toegelaten te worden.
Onderhand is het over tienen en gaan we op zoek naar een restaurant om nog
een hapje te eten. We komen terecht in een design restaurant, uitzicht op zee,
schuifwanden open. Wit lederen stoelen, wit lederen loungebanken, zwarte
tafels met zwart tafellinnen, scheefstaande glazen, paarse lichtarmaturen.
Gaaf! We nemen het duurste gerecht, Bife a la Casa, voor 7,50 euro. Toe voor
Roderick Crepe gevuld met 2 bollen roomijs en voor mij een vers fruit salade a
la Fred. Totaal inclusief 2 glaasjes port, 1 wijn, 1 bier, 2 flesjes water, verse
broodjes en olijven 32 euro.
Vrijdag 14 augustus 2009
Povoa de Varzim, Sardinefestival
Eerst boodschappen doen, de stad in, dan siesta tot 18.00 uur en hup weer
naar de stad. Vanavond is het Sardinefestival. Op een groot plein worden
massaal sardines geroosterd en ook nog een compleet varken aan het spit.
Lange tafels waar je aanschuift. Het is hartstikke druk, staat blauw van de
rook, 5 sardines op je bord, uiteraard compleet met kop en overal graten,
salade met een enorme scheut olijfolie eroverheen en aardappels in de schil.
Roderick heeft het dapper geprobeerd, maar kon het niet door zijn keel
krijgen. Keiharde muziek. Rijen mensen, uiteraard alle baby's en peuters ook
mee. Toch leuk om meegemaakt te hebben. Als beloning zijn we nog even de
stad in gefietst om voor Roderick een Doner Kebab te halen. Dan in het donker
nog naar de kerk wezen kijken. Die is sprookjesachtig mooi geworden.
Buiten op het plein staat een live band te spelen, binnen is de heilige mis net
afgelopen, de beelden voor de processie van morgen staan al klaar, op
draagbaren volgestoken met de prachtigste bloemen. Baccarat rozen,
theerozen, aronskelken, orchideeen.
De haven ligt, zoals het een vissersdorp betaamt, in het centrum van de stad.
Direct ernaast is dus het Visserskwartier met de kerk, de muziek, de
processie, de boulevard loopt hier langs, met al zijn speelpleinen, op de
Noordpier staat de kermis, en direct achter het toiletgebouw van de haven
staat een circus. We kunnen zo in de wagen met de tijgers kijken. Het
sardinefestival en dan natuurlijk tot besluit om 24.00 uur vuurwerk,
afgestoken vanaf de Noordpier, we zitten dus weer eerste rang. We zijn bekaf
van alle indrukken.
Zaterdag 15 augustus 2009
Povoa de Varzim, N.S. Assuncao
De dag van de heilige processie.
Vandaag is dan het grote feest van Notra Santa Assuncao. Het is potdicht van
de mist. Sinds 2 uur vannacht gaat de mistsirene. Iedere 30 seconden, net als
bij ons 1e maandag van de maand van de Bescherming Bevolking, de sirene
start op, houdt 20 seconden aan, sterft dan weer weg, 5 seconden later start
hij weer op enz. De sirene staat vlak bij, op de kop van de pier. Om 8 uur
houden ze saluutschoten om het feest in te luiden, om 9 uur weer
saluutschoten en knalvuurwerk voor de Missa Crianca, de kerkklokken beieren
er dan ook op los. Ook de fanfare is gearriveerd. Om 11.30 start de heilige
mis, dus saluutschoten, kerkklokken, misthoorn. De misthoorn blijft iedere 30
seconden gaan tot 16.00 uur, onderhand is de kermis gestart en komen er
hordes dagjesmensen aan met autobussen. Heel erg leuk is dat als de
laadruimte van de touringcar opengaat, deze vol staat met koelboxen en
opklapbare picknick sets. Vlak achter de haven is een extra parkeerterrein en
dat zit om 12 uur binnen no time vol met etende Portugezen. Op de stoepen,
naast de auto's, naast de touringcars, in het onkruid. Overal zitten ze
uitgebreid te eten: visjes, salades, aardappeltjes, broodjes, flesje wijn erbij.
Wij gaan eerst even bij de Lapa kerk kijken, daar is het al een opgewonden
sfeer. In de nacht hebben ze in de smalle straten van de Visserswijk een
bloementapijt gelegd. In mozaik en relief, op een ondergrond van stukjes
coniferenblad, met afbeeldingen van de heilige maagd, het wapen van de stad
enz. Geheel van bloemblaadjes. Wat een werk en wat mooi!
Hier gaat straks de processie overheen en dan is alles weer door elkaar.
Vanuit de ramen en de balkons hebben ze hun mooiste kleden uitgehangen.
Onderhand stromen ook de ballonnenverkopers, de lichtsabel verkopers, de
kanten kleedjes verkopers toe. Er zijn al duizenden mensen op de been. Ook
lopen er al tal van mensen rond, verkleed als bijbelse figuren, die straks in de
processie meedoen. Ook tientallen kleine engeltjes.
Om 15.00 uur gaan we opnieuw naar de kerk, we zoeken een plaatsje recht
tegenover de kerkdeuren, hier wordt de stoet opgesteld en moeten de zware
beelden op hun draagbaar de kerk uit en de trap af gedragen worden. Een
erebaan, die door jonge vissersmannen vervuld wordt. Sommige beelden zijn
dubbel en dus loodzwaar. Bij een gaat het nog maar net goed. De dragers
hebben ook een lange paal bij zich, met een gevorkte bovenkant, als de stoet
moet wachten, kunnen ze deze gebruiken om de baar er op te laten rusten.
De drumband gaat voorop, met keihard de grote trom, wat in die nauwe
straatjes beangstigend hard klinkt. Dan 4 politiemensen te paard in gala
uniform met blank sabel. Dan het eerste heilige beeld, vooraf gegaan door
diverse kerkmedewerkers met kruizen, lantaarns, wierookvaten, vaandels,
meisjes in schitterende kledij, al naar gelang de allegorische vertelling en
allerschattigste kleine engeltjes. Bij ieder beeld, dat de kerk verlaat, beginnen
alle klokken te beieren en worden er weer saluutschoten d.m.v. vuurwerk
afgeschoten. Het duurt meer dan een half uur voordat de stoet compleet
opgesteld is. Dan lopen ze over de prachtige bloemtapijten hun route. Er doen
honderden mensen aan mee en verder moet iedereen in de stad eraan mee
geholpen hebben. Zo ongelooflijk veel werk.
We blijven tot het einde aan toe kijken, als sluitstuk komt de "baas" van de
kerk, vergezeld van een aantal wijze heren, onder een groot baldakijn,
opgehouden door wel 20 mensen. Iedereen slaat dan meteen een kruisje.
Na afloop gaan we naar de boulevard, daar komt de stoet op een gegeven
moment ook weer langs. We pakken een lekker koud pilsje op een terras, daar
zijn we wel aan toe. De andere mensen staan te dringen voor een goed plekje.
Als de complete stoet op de boulevard gearriveerd is, worden alle statues naar
de zee gericht. Waarschijnlijk is dit het moment, waarop om de zegen
gevraagd wordt.
Een oorverdovend knalvuurwerk, kanonschoten en klokgebeier barst weer los.
Alle kleintjes, die meelopen, mogen even op straat gaan zitten met hun mooie
jurken aan. Het is onderhand hartstikke warm geworden. Daarna gaat de
stoet weer verder, bij de kerk moeten ze weer 1 voor 1 naar binnen, de
laatste het eerst. Het wordt dus echt dringen op het plein. Bij het naar
binnengaan wordt ieder statue weer opnieuw begroet met klokgelui.
Fantastisch om meegemaakt te hebben. We gaan terug naar het schip om
weer even op adem te komen. Pijn in mijn hoofd van alle indrukken en herrie.
's Avonds muziek op de boulevard, knalvuurwerk om aandacht te vragen voor
van alles en nog wat, kermis aan de overkant van het water, het circus achter
ons en naast de haven een langdurig optreden van een vals zingende
folkloristische dansgroep. Dit alles tot diep in de nacht, om 0.00 uur komt daar
dan nog het afsluitende vuurwerk bij en vanaf 2.00 uur begint de misthoorn
weer. Einde van een heel speciale dag.
Zondag, 16 augustus 2009
Povoa de Varzim, vertrek?
Vandaag willen we vroeg vertrekken, het schip hebben we gisteravond al
vaarklaar gemaakt. Doel is Bayona in Spanje. Nou vergeet het maar, het zit
potdicht van de mist. Tot 17.00 uur aan toe loeit de misthoorn aan een stuk
door. Morgen nog maar eens proberen.
Maandag, 17 augustus 2009
Povoa de Varzim naar Ensenada de Bayona
Vanochtend vroeg, de zon schijnt, gauw alles klaarmaken, dan vertrekken we.
8.30 uur, te laat, de misthoorn begint te loeien, dat betekent dus echte mist
op zee. Shit. Wat doen we. Als we nu eens dwars door de mist een eind de zee
opvaren, loodrecht vanaf het land, dan moet het lukken. Okay, wij weg. Het is
echt potdicht van de mist, maar met de electronische kaart, de radar bij, de
misthoorn aan gaan we het proberen. We kunnen altijd nog terug. Na 3 uur
varen we nog steeds in potdichte mist. Dat was niet echt de bedoeling. We
moeten vandaag nog 60 zeemijl varen. Op een gegeven moment kwam de
zon erdoor heen en zowaar ook wat wind. We hebben nog een aantal uren
kunnen zeilen, maar daarna draaide de wind steeds verder naar het noorden,
in plaats vanuit het voorspelde westen. Dus verder op de motor. Al met al was
het toch een prettige vaardag.
Om 19.00 uur voeren we de baai van Bayona binnen, daar zijn we voor anker
gegaan op een idyllisch en vooral heel stil plekje. We hebben heerlijk geslapen.
Morgen gaan we de haven binnen, want we willen ook nog wat van de stad
zien.
verder met Opnieuw Spanje