zaterdag 4 oktober
St Vaast la Hougue
Vanochtend dus bij zonsopgang vertrokken vanuit Cherbourg.
We zitten zielstevreden buiten, alleen op de wereld, prachtige lucht,
kopje koffie, alleen bijna geen wind. De stroom begint al een beetje de
goede richting uit te gaan, dat hebben we dus mooi bekeken.
We hebben de zeilen staan en de motor beetje bij, stroom mee, met een
vaart van 10,5 knopen zijn we onderweg naar Le Havre.
Roderick helemaal in zijn element.
We zijn goed en wel 2 uur onderweg, beginnen de Securite' meldingen
via de marifoon los te barsten. Werkelijk iedere Coastguard in de omtrek
bracht extra waarschuwingen ui:; Jersey, The Solent, Portland, Cherbourg.
Stormwaarschuwingen voor windkracht 8B, even later voor 9 Beaufort,
met windstoten van 60 knopen. Dat laatste is dus orkaankracht,
11 a 12 Beaufort. We konden het geen van twee echt geloven. Maar ze
bleven het echt steeds herhalen. Nog 7 tot 8 uur te gaan naar Le Havre.
Terug tegen de wind en de stroom kost ook bijna 4 uur. Wat nu?
De Reeds Almanak erbij, ... de eerste mogelijke haven is
St Vaast la Hougue, maar eerst eens goed rekenen. De haven kunnen
we in, die is goed beschut, alleen is het hele gebied eromheen droog-
vallend. Bij laagwater staan het land en de rotsen 2 meter boven water,
we hebben nog ongeveer 1,25 uur te varen, hoeveel water staat er dan?
Zou net kunnen! We zijn er naartoe gekropen, met aan het eind 60 cm
water onder de kiel ( we kwamen van water van 48 meter diep) en
hebben de havenmeester opgeroepen om te vragen of de haveningang
ook al diep genoeg was; de sluisdeuren stonden wel open, maar dat
wil niet zeggen dat wij er ook al overheen kunnen. De peilschalen aan de
zijkant zijn volkomen onleesbaar. Maar nu liggen we hier en het is hier
beeldschoon. Een prachtige haven, forten in het water, vissersboten,
rotsen, palmbomen, het kan niet op. We liggen midden in het stadje.
Om het water in de haven te houden, gaan de sluisdeuren weer dicht, tot
het volgende hoogwater. In principe gaan ze open van 2 uur voor, tot 2
uur na hoogwater. Dat is dus ook de enige tijd dat je weg kunt of aan kunt
komen. Op deze foto, gaan ze juist weer dicht.
Buiten de sluis ziet het er alweer zo uit en aan de zeekant steken de
rotsen hun koppie alweer boven water.
We zagen nog een "amfibiebus" compleet met wielen, achter dubbele
propellorschroeven , stootwillen, reddingboeien. Rijdt het water in, geeft
vol gas, vaart naar de overkant, vaart in volle vaart naar de kant en rijdt
daar de helling weer op. Heel gaaf om te zien.
zondag 5 oktober, St Vaast la Hougue
Het regent, dus eerst eens lekker uitslapen en dan een ontbijtje op bed.
's Middags toch het stadje wat beter bekijken. Het ziet er allemaal heel
leuk en echt frans uit. Goed onderhouden, mooi verzorgd. Wat je hier
ook veel ziet zijn fuchsia's, maar dan als klimop of boom. Als mijn
vader nog geleefd had, had ik zeker wat stekkies voor hem gejat...
Franse zaken zijn geopend van 8.00 tot 12.00, dan gaat ook echt
iedereen eten en zijn alle winkels ( maar ook het havenkantoor en zo)
gesloten tot 14.00 uur. De restaurants gaan dan weer vanaf een uur
of 6 open. Dus regelmatig gaat het mis, lopen we weer op de verkeerde
tijd in de stad. Als alternatief bied ik Roderick dan een lekker broodje
gesmolten kaas uit de oven. Wij hebben een grote voorraad (stinkende)
kaas in de koelkast. Hij begint dan steevast Racklette, Racklet, te zingen
op de wijs van Retteketet Beterbed, dat is zo grappig.
Maandag 6 oktober
van St Vaast la Hougue naar Grandcamp Maisy
Heerlijk warm weer, het is buiten een graad of 18. Vanmiddag vertrekken
we naar Grandcamp, nog steeds in Normandie, ongeveer 15 Nm (27 km)
verderop. Schip klaarmaken, tanken, douchen, om 12.00 uur gaan de
deuren open, dan moeten we nog even wachten tot er ook voor ons
genoeg water is, dan kunnen we weg. Er ligt al een meute vissersbootjes
opgewonden heen en weer varend voor de deuren, als die open gaan,
vliegen ze naar buiten. Ook die hebben maar kort tijd. Over 4 uur sluit de
haven weer. Wij ook weer heel voorzichtig naar buiten. Op zee is het
natuurlijk een stuk koeler, maar niets te klagen.
Wat het weer betreft: Nou daar hebben we veel van. Het wisselt hier
razend snel. De eerste foto's zijn tegelijkertijd gemaakt, aan beide zijden
van het schip, en de volgende ongeveer een half uur later.
We hebben behoorlijk wat zeilaanpassingen hierdoor, we genieten van
ons tochtje maar moeten goed de tijd in de gaten houden, want we
moeten om 15.00 uur in Grandcamp Maisy aankomen. Als je wilt weten
welke kant op? Die kant op dus.
We nemen nog een kop koffie met zo'n overheerlijk Normandisch
rozijnenbroodje en dan zijn we er al bijna. Ook hier moeten we weer
over een heel groot gedeelte ondergelopen land. Dat blijft toch iedere
keer weer spannend. De aanloop naar de haven. Het donkergroene
gedeelte is dus droogvallend land. In het midden op de grens van het
groen en het oranje ligt de jachthaven. We hebben dus echt wel wat
water nodig om daar te komen.
Wij zijn verreweg het grootste schip in het jachthavengedeelte van deze
haven. De spanning van de ondieptes, de tijdsdruk, het manoeuvreren in
een heel beperkte ruimte, het afmeren in een heel kleine box en tot slot
alles weer in orde maken kosten behoorlijk wat energie. Roderick is hier
dan ook helemaal uitgeteld. 's Avonds gaan we uit eten in een echt
"hoerig" frans restaurantje en het was heerlijk.
Naar Omaha Beach