Dinsdag, 08 juni 2010

Met deze kaart hebben we ons vertrek ingeluid. Het begin is er. We zullen nog

ongeveer 2 weken in Nederland rondtoeren, om de puntjes op de i te zetten.



Eigenlijk wilden we eerst een paar dagen voor anker gaan om eerst eens

lekker bij te komen, maar daar kunnen we in onszelf de rust niet voor vinden.

We willen toch wel heel graag echt weg en er moeten nog een paar dingen

worden geregeld. We vertrekken natuurlijk weer met regen, de Randmeren

grijs, grijs, grijs.


  


Eenmaal bij het Ketelmeer klaart het op, het zonnetje komt erdoor en we

kunnen zelfs een stuk zeilen. Op het IJsselmeer is het echt mooi en met een

lekker windje zeilen we eerst naar Lelystad, daar hebben we een afspraak met

Rob Wink, die komt controleren of Roderick de watermaker correct

aangesloten heeft. Vlak bij onze bestemming komen de onweersbuien over,

die al aangekondigd waren. 2 onweersbuien passeren en buiten wat regen

hebben we er verder geen last van. We kruipen lekker dicht onder de kust om

beschut te zijn voor de zuidoosten wind, toen kwam de 3e bui, maar deze

kwam uit het noordwesten. We kregen hem vol over ons heen, dikke golven,

windkracht 8 uit het westen, dus lagen we ineens vet lagerwal. Het schip werd

met een noodvaart naar de dijk gedreven. Met alle hens aan dek en een

gierende motor zijn we van de kant weggekomen. Als verzopen katten meren

we in de Flevo Marina af.


Woensdag, 09 juni 2010 tm zaterdag 12 juni 2010


's Ochtends eerst nog even langs de steigers van de Flevo Marina, daar

nestelen heel veel vogels, bijvoorbeeld deze eend. Zoek de kuikens...


  


Ook zijn er talloze futen bezig een nestje te bouwen of al aan het broeden.

Futen in het water zijn de meest elegante vogels, maar hun poten zitten zo

ver naar achteren, dat ze nauwelijks kunnen lopen. En dan zijn het zulke rare

beesten.


  


Vandaag gaan we  een stapje verder naar Lelystadhaven. Even door de

Houtribsluis en dan zijn we er al. Onderhand roept Evert Kools ons op via

Skype, we spelen samen een soort Comedy Capers. Hij kan spreken over

Skype, ik ben het microfoontje kwijt en antwoord schrijvend en dat kan hij

weer niet, want hij kan het knopje niet vinden. Lachen dus. Hij komt direct

even een kop koffie halen. Rob Wink komt langs, de watermaker is prima. Ook

informeert hij ons over het nieuw ontwikkelde Rocna anker. Nu hebben we al 3

ankers, dus we zijn niet zo gretig. We kijken op Internet en daar staat een

interessant vergelijkend waren onderzoek, dus we bestellen er toch direct een

Rocna anker van 25 kg. Hij komt hem morgen brengen. Vanmiddag ga ik zelf

even naar het Lelycentre, daar ligt bij van de Noort Opticien mijn nieuwe

zonnebril klaar. De scherpte van mijn ogen is weer zodanig gewijzigd, dat ik

nieuwe glazen heb laten zetten in mijn roze bril, voor de zekerheid een nieuwe

flitsende donkerblauwe bril gekocht hebt en voor het varen op zee een Polaroid

zonnebril. Deze laatste is ook om in de toekomst bij het ankeren bij de

eilanden goed ondieptes en koralen te kunnen zien. Inmiddels heb ik bijna

sterkte - 5, maar nu kan ik alles weer prima zien, ook de aanslag op onze

bankrekening!

  


We zijn nu met alle zaken hier in Lelystad klaar, maar het is pokkenweer, dus

nog maar een dagje bijgeboekt. Onze laarzen en regenkleding zijn nog steeds

zeiknat, het is koud, we kunnen niet eens buiten zitten.

Dan belt Dennis, die komt ons ook nog gezellig opzoeken.

Roderick houdt zich bezig met het aansluiten van de solarpanelen. Wat een

crime, hij is er de hele dag zoet mee. Hut leeg, bakskist leeg. Draadje door de

staander van roestvrij staal pielen. Hij heeft er grote moeite mee, temeer

omdat zijn handen nog niet goed te gebruiken zijn. Hij heeft weinig kracht en

haast geen gevoel, plus dat de vellen er nog steeds bij hangen. Hij draagt

steeds handschoenen, als hij iets moet doen. Het is dus allemaal niet zo

simpel. Maar uiteindelijk weer een klus geklaard!


Zondag, 13 juni , maandag 14 juni, dinsdag 15 juni 2010


We nemen een verstandig besluit. Het is eindelijk een beetje redelijk weer. We

zeilen naar Pampushaven, een vluchthaven op het uiterste puntje van

Flevoland, en daar gaan we lekker voor anker een beetje uitrusten.

Het is plezierig zeilen, lekker windje, lekker zonnetje.

Ineens een knal, de val van het grootzeil is losgesprongen en de lijn is direct in

de mast verdwenen. Daar kunnen we niet meer bij. Het hele grootzeil komt

naar beneden. Om te beginnen binden we die hele lap eerst maar eens op de

giek vast. In Pampushaven aangekomen, laten we eerst ons mooie nieuwe

anker zakken en dan gaan we een plan de campagne opstellen.

We kwamen hier voor onze rust, maar nu is het net even windstil. Dus

Roderick zou de mast in kunnen om de val opnieuw in te scheren. Alles klaar

gemaakt om Roderick de mast in te hijsen. Ik met mijn spierballen ga hem

met de lier, via allerhande blokken ophijsen en Roderick probeert, door zichzelf

overal aan op te trekken, zijn gewicht te verminderen.

Na heel wat gezwoeg zit hij op de eerste zaling. Alletwee eerst uitpuffen.

Hup door naar de top! Eindelijk op de 2e zaling aangeland, constateert hij, dat

hij er net niet bij kan. We komen net een halve meter te kort. Alle moeite voor

niets. Laat maar zakken! Dat is wel makkelijker, maar nog steeds eng. Hij

komt van 17 meter hoogte, tussen alle lijnen door en we zijn doodmoe.

Nieuw plan: we bellen Marina Muiderzand of ze een kraan met een bakje

hebben om hem de mast in te hijsen. Ja, die hebben ze. Alleen hij gaat maar

tot 14 meter en wij hebben een masttop op 18 meter. Gaat dus niet lukken.

Ze kunnen wel de mast eraf halen. Nou weten ze denk ik niet helemaal wat dat

inhoudt met onze mast. Wij dus wel. Absoluut geen optie!

Verder in de omgeving ook geen mogelijkheid. Weet je wat, we varen morgen

gewoon terug naar Harderwijk. Roelofsen kan hem gewoon even met het

bakje omhoog hijsen. Okay, dan hebben we de rest van de middag vrij.

Harderwijk is vandaag niet meer haalbaar. Eindelijk even lekker luieren.

Alleen de wind neemt hand over hand toe, vanavond/vannacht gaat deze

afnemen, zegt het KNMI. Nou er is dan wat onduidelijkheid over welke nacht.

Stormwaarschuwingen voor het IJsselmeer en het Markermeer.


  


De windmolen doet het fantastisch, zo goed zelfs dat 's nachts het alarm

afgaat dat er teveel stroom geleverd wordt. Op de foto zie je op de

achtergrond zijn grote broers. Windsurfers schieten als een pijl voorbij.


  


De andere schepen verdwijnen allemaal. Het wordt een pikdonkere nacht, de

wind giert en komt uit alle hoeken. Kortom een slapeloze nacht. Voor morgen

wordt er weer storm uit het Noordoosten verwacht, dus we vertrekken zo

vroeg mogelijk. Om 7 uur zijn we al anker op en varen we de golven van het

Markermeer in, hotsebotsend naar het Noorden. De bruggen van Flevoland zijn

voor ons te laag, dus wij moeten altijd over het IJsselmeer naar het Noorden

en dan via het Ketelmeer, Vossemeer, Drontermeer en Veluwemeer naar

Harderwijk. Een flinke dagtocht dus. We zien er erg tegenop, maar eenmaal op

het Ketelmeer wordt de wind gunstig voor ons en kunnen we op de genua

verder zeilen. Half zes 's avonds meren we af bij Roelofsen. Vele verbaasde

gezichten: Jullie waren toch al weg? 's Avonds na het eten heeft Reijer

Roderick opgehesen met het bakje aan de kraan, 3 kwartier hannesen en klaar

is Klara! We gaan naar bed.


  


Woensdag 16 juni 2010


Ivar komt gedag zeggen, we hijsen het grootzeil weer in de mast, bellen nog

even naar de bank, over onze rekening. Verrassing, er is dus niets zinnigs

gebeurd. In tegendeel! De zakenrekening staat nog steeds in Harderwijk en

niet in Amstelveen. Dit duurt nog 5 weken, alle volmachten zijn vervallen, de

telespaarrekening is vervallen. Schande voor het kantoor Harderwijk. Zo slecht

als ze ons voorgelicht en de zaken afgehandeld hebben. Overnieuw dus.

Ook de belastingdienst heeft het niet helemaal begrepen, net nu we dachten

dat alles geregeld was, krijgen we een brief, dat wij in het vervolg de

loonheffing van al het personeel van Bioscoop Atlantic gaan betalen van onze

rekening. Nou ik dacht het niet dus! Er blijft dus werk aan de winkel.

's Middags gooien we weer los en nu hebben we een zonnige, edoch zeer

winderige tocht over de Randmeren. Bij de Roggebotsluis stoppen we, we

krijgen toestemming van de sluiswachter om aan de remming te overnachten.

Daar liggen we uit de wind en hebben we heerlijk geslapen.


donderdag 17 juni 2010


Verder naar het noorden, over het Vossemeer en Ketelmeer met prachtig

helder weer. Wel veel wind, maar voor ons uit de goede richting. Vervolgens

steken we over naar Enkhuizen, een heel ontspannen tocht.


  


Hier hebben we een afspraak met Jugo Baya van Shiptron, die de aansluiting

van de SSB radio zal checken en Roderick wegwijs zal maken omtrent het

gebruik van het Proctermodem en Sailmail.


  


Hij komt 's avonds even buurten, de werkafspraak is morgen.

Roderick is allesbehalve fit, hij is weer compleet doof en doodmoe. De

weersverwachting voor de komende dagen is nog slechter, we vragen of we

hier nog een paar dagen mogen blijven liggen. Dat is okay.


Vrijdag 18 juni 2010


Er is iets verschrikkelijks gebeurd. Mijn "duitse" zusje Anita heeft een

hartaanval gekregen, toen zij samen met haar man en kleindochter op het

strand van Den Helder was. Politieauto's en ambulance op het strand. In de

ambulance heeft ze ook nog een hartstilstand gekregen. Ze is met spoed naar

het hartziekenhuis in Alkmaar gebracht, daar ligt ze op de Intensive Care.

Ze mag geen bezoek, we zijn er zo verdrietig van. Mirella komt onze auto naar

Enkhuizen brengen, zodat we in ieder geval vervoer hebben. Voorlopig blijven

we nog in de buurt.


Beter nieuws: we zijn naar het ziekenhuis in Alkmaar geweest en zijn gewoon

naar de afdeling doorgelopen. Anita ligt op de hartbewaking en we mochten

naar haar toe. Toen we naar binnenliepen reageerde ze al weer enthousiast.

Gelukkig; ze is gisteren direct gedotterd en er is een stent geplaatst.

Volgens de doktoren heeft ze een engeltje op haar schouder gehad. Wij blij!

Hierna hebben we Mirella naar het station in Alkmaar gebracht, die gaat op de

trein terug naar Amstelveen, de Nissan Maxima houden wij weer even.

Daarna doorgereden naar Limmen, waar Netty al lekker gekookt had voor ons.

Tjee, wat een dag. Om half een zijn we weer terug aan boord en vallen we in

ons bedje.


We blijven nog een poosje in Enkhuizen. Zondag 20 juni 2010 ga ik nog een

keertje naar Anita, Roderick gaat nog wat klussen. Het gaat gelukkig steeds

wat beter. We besluiten om richting Amsterdam te gaan, maar eerst moet ik

maandag onze auto nog terugbrengen naar Amstelveen. Zo bedacht, zo

gedaan. Auto afgeleverd bij Mirella en dan met de trein weer terug. Om 16.15

sta ik weer op het station, nog een flinke wandeling naar de werf te gaan.

Het is stralend weer, ik bel Roderick: Kunnen we niet alvast? Kortom hij maakt

het schip gereed en drie kwartier stap ik aan boord en varen we meteen weg

van Enkhuizen, begeleid door een zwerm aalscholvers.


  


  


Wauw, wat voelt dit lekker. Hier waren we aan toe. In de avondzon op het

IJsselmeer. We zetten koers naar de vluchthaven Pampushaven om daar de

nacht voor anker door te brengen. Om half elf liggen we. Punt 1 liggen we hier

heerlijk, punt 2: het scheelt weer een dag havengeld en punt 3: de Sixhaven

ligt altijd mudvol en als we morgenvroeg direct naar Amsterdam vertrekken,

hebben we nog een plekje.


Dinsdag, 22 juni 2010


Mazzel, een tof plekje in de Sixhaven, met uitzicht op het IJ. Dit gaat er toch

meer op lijken, maar jongens wat zijn we moe! Al het werk, al het gedoe, al

die emoties. We wandelen alleen even langs Dirk van den Broek, want die

heeft paperbacks in de aanbieding. 2,99 euro per stuk. Daar slaan we een

stapel van in. Verder lekker niets.


Woensdag, 23 juni 2010


Het leuke van in Amsterdam liggen, is dat er nog eens iemand langs kan

komen. Dat doen Mirella, Bart en Pascal dus woensdagmiddag. Heerlijk weer,

Bart naar de speeltuin, Roderick gaat Chinees eten halen, dat werd uiteindelijk

Tibetaans, dat fantastisch smaakte.  


    



  


Donderdag, 24 juni 2010


Nog even een keertje bij Anita kijken. Ze is nu in hun huis in Julianadorp.

Dit keer dus met de trein naar Den Helder. 3 uurtjes op bezoek, terug met de

trein en weer een dag voorbij. Maar alleszins de moeite waard, want wie

stonden daar samen op het perron te wachten? We hebben een klein stukje

langs de dijk gewandeld. Trap af, 10 minuten heen, 10 minuten terug en de

trap weer op. Zowel voor Anita als voor Rolf met kruk meer dan voldoende.

Maar het begin is er. Gelukkig.


  


Vrijdag, 25 juni 2010


We gaan het schip klaarmaken, Mirella, Pas en Bart komen nog eenmaal op

afscheidseten, Roderick zijn macaroni natuurlijk, en dan is het vaarwel

Amsterdam. In alle hectiek is het er niet van gekomen al onze papieren netjes

te ordenen, voor ik ze aan Mirella overdraag. We zijn nog steeds met de bank

en de belasting in de clinch. Basha en Rogier komen ook nog even kijken en

mee-eten. Gezellig. Als iedereen weg is, pak ik alle ordners er weer bij. Wat

een rotklus! Tot 3 uur 's nachts ben ik bezig. Morgenochtend moet ik deze voor

vertrek nog naar Mirella toebrengen met de tram.


Zaterdag, 26 juni 2010


7 uur op, ontbijtje, om 8.15 met de pont over het IJ, dan het station door met

2 loodzware tassen naar de Metro, waar de ingang nergens meer te vinden is,

vanwege de verbouwing van het Stationsplein. Dan naar Amstelveen, half 10

tassen afgeleverd, kwart voor 10 weer terug. Maar dit is leuk, Mirella en Bart

gaan mee terug en varen mee tot IJmuiden. Daar zetten we ze af bij de

jachthaven en gaan zij weer met de bus terug.


  


  


Tja, Noordzeekanaal en dan de sluis bij IJmuiden door en dan zijn we echt

vertrokken. Mirel maakt de laatste foto's van ons. Dag allemaal!